MAHKEMESİ: ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ
TÜRK MİLLETİ ADINA
Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 02/03/2017 tarih ve 2016/41 E. - 2017/64 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 22/02/2018 tarih ve 2017/1255-2018/204 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, 6100 sayılı Kanun'un 369. maddesi gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirketin "SULTANAHMET KÖFTECİSİ", "1920 SULTANAHMET MEŞHUR HALK KÖFTECİSİ", "MEŞHUR SULTANAHMET HALK KÖFTECİSİ" ibareli tanınmış markaların sahibi olduğunu, davalının “ŞEHZADE SULTANAHMET KÖFTECİSİ” ibareli marka başvurusuna, müvekkilince önceye tanınmışlık ve benzerliğe dayalı yapılan itirazın kısmen kabul edildiğini, bu karara karşı davalı marka başvurusu sahibi tarafından yapılan itirazın YİDK tarafından kısmen kabul edilerek, başvuru sahibi adına kayıtlı 99 014965 tescil no’lu ve "ŞEHZADE SULTANAHMET KÖFTECİSİ" ibareli markanın varlığı gözetildiğinde Markalar Dairesi Başkanlığı kararının yerinde olmadığı gerekçesiyle kısmen kabul edildiğini ve "Yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri"nin başvuruya iadesine karar verildiğini, bu kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, zira müvekkili işletmenin temellerinin, 1920 senesinde atıldığını, o tarihten beri Sultanahmet Meşhur Halk Köftecisi markasının ve ticaret unvanının kullanıldığını, 2000 yılında "Sultanahmet Meşhur Halk Köftecisi" şekil markasının müvekkili adına tescil edildiğini, davalı şirketin müvekkilinin sektörde edinmiş olduğu ününden haksız olarak kazanç elde ettiğini, başvurunun kötü niyetli yapıldığını ileri sürerek, YİDK'nın 2015-M-11346 sayılı kararının iptaline, tescili halinde markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı TPMK vekili, taraf markaları arasında karıştırılmaya neden olacak derecede bir benzerliğin olmadığını, başvuru sahibi adına kayıtlı 99/014965 no'lu "Şehzade Sultanahmet Köftecisi" ibareli markanın varlığı da göz önüne alındığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Davalı şirket vekili, müvekkili adına tescilli "Şehzade Sultanahmet Köftecisi" ibareli markanın bulunduğunu, dolayısıyla müvekkilinin söz konusu ibare üzerinde kazanılmış hakka sahip olduğunu, davacının susma yolu ile hak kaybına uğradığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; taraf markaları arasında 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında iltibas tehlikesi bulunmakla birlikte, davaya konu edilen “ŞEHZADE SULTANAHMET KÖFTECİSİ” ibareli marka başvurusunun, davalının önceki tarihli markalarının serisi niteliğinde olduğu, bu ibare üzerinde davalı şirketin kazanılmış hak sahibi bulunduğu oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Karar aleyhine, davacı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.
Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesince, dosya üzerinden yapılan istinaf incelemesinde; mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, "Şehzade Sultanahmet Köftecisi+Şekil" ibareli dava konusu başvuru ile davacının itirazına mesnet "SULTANAHMET KÖFTECİSİ" asıl unsurlu markalar arasında başvuru kapsamındaki "yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri, Hayvan bakım evleri hizmetleri" yönünden 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında iltibas tehlikesinin bulunduğu, Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 19.09.2008 tarih ve 2007/7547 E.-2008/10251 K. sayılı ilamında belirtildiği üzere, kazanılmış hakkın varlığının kabulü için, kazanılmış hak iddia edilen tescilli marka ile dava konusu markadaki ibarelerde asli unsurların muhafaza edilmiş olması ve eski markanın belli bir süre çekişmesiz şekilde kullanılması, karşı taraf markalarına yanaşma niyeti olmadan ve iltibas tehlikesi yaratmayacak şekilde, eski ve yeni markalar arasında işletme ile bağlantının ve tüketici nezdinde yaratılan izlenimin korunmuş bulunması ve yeni markada kazanılmış hak iddia edilen markaya nazaran emtia kapsamının genişletilmemiş olması koşulunun arandığı, davalı şirket adına tescilli bulunan ve Markalar Dairesi Başkanlığı kararına itiraz aşamasında davalı Kuruma bildirilen 2011/37556 sayılı "Şehzade SultanAHMET KÖFTECİSİ+Şekil" ibareli markanın asli unsuru ile dava konusu başvurunun asli unsurunun aynı olduğu, "yiyecek içecek sağlanması hizmetleri"nin bu markanın kapsamında aynen yer aldığı ve markanın fiilen kullanıldığı, başvurunun, davacı markalarına da yanaştırılmadığı, bu durumda davalı şirketin 2011/37556 sayılı markasına dayalı olarak "yiyecek içecek sağlanması hizmetleri" yönünden dava konusu başvuru üzerinde kazanılmış hakkının bulunduğu, dolayısıyla mahkemece kazanılmış hakka dayanak alınan 1999 014965 sayılı markanın hükümsüzlüğüne ilişkin davanın sonucunun beklenmesine gerek bulunmadığı gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 13/05/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.