MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ
TÜRK MİLLETİ ADINA
Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 10/11/2016 tarih ve 2015/58 E. - 2016/384 K. sayılı kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 01/03/2018 tarih ve 2017/1354-2018/226 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin ticaret unvanının ayırıcı unsurunu "BAMBİ" ibaresinin oluşturduğunu, davacının "BAMBİ" ibareli 16. sınıf ürünleri de içeren 1990/733 (116023); 1990/5535 (120786), 2000/17243, 1995/8860 (163496), 25. sınıf ürünler için 35/6. sınıftaki perakendecilik hizmetlerini içeren 2011/88522, 4, 5 ve 16. sınıf ürünleri içeren 2012/12593 "BAMBİNİ" ibareli 25. sınıf ürünleri içeren 2013/8573 sayılı tanınmış markaların sahibi olduğunu, müvekkilinin markalarının tanınmışlığından yararlanmak isteyen davalının 03.04.2013 tarihinde "BAMBİ GRUP" ibareli 16. sınıftaki ürünleri içeren marka tescil başvurusunda bulunduğunu, 2013/30696 kod numarası verilen başvuruya müvekkilinin ticaret unvanıyla haksız rekabet, iltibas ve tanınmışlık vakıasına dayanarak başvurunun reddi istemi ile yaptığı itirazının davalı TPMK YİDK tarafından 2014/M-15114 sayılı kararla kısmen kabul olunduğunu ve başvurunun 16/5. sınıf ürünler için reddedildiğini, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek davalı TPMK YİDK'nın anılan kararının iptalini talep ve dava etmiştir.
Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili, müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Davalı ... vekili, kapsamında kalan ürünler itibariyle başvuru konusu "Bambi Grup" ibareli işaretle, redde mesnet alınan "BAMBİ" ibare ve biçimli markaların anlamsal, görsel ve sescil olarak, bütünü itibarı ile bıraktığı izlenim itibarı ile ortalama tüketicileri iltibasa düşürebilecek derecede benzer olmadıklarını savunarak davanın reddini istemiştir.
İlk derece mahkemesince, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; davacının markalarının asıl ve ayırt edici unsurunun "BAMBİ" ibaresinden oluştuğu, anılan kelimenin marka kapsamındaki ürün ve hizmetler bakımından derhâl ve doğrudan doğruya ürün ve hizmetlerin cinsini, vasfını veya herhangi bir hâlini belirtmediğinden somut ve soyut olarak ayırt edicilik vasfının bulunduğu, uzun süreli kullanımla ayırt ediciliğinin yükselmiş olduğu, davalı başvurusunun konusu olan işaretin "Bambi Grup" ibaresinden oluştuğu, markadaki asıl ve ayırt edici unsurun "Bambi" sözcüğü olduğu, "grup" ibaresinin ayırt ediciliğinin bulunmadığı, başvuru kapsamında yer alan 16. sınıftaki "Kağıt, karton (mukavva) ve bunlardan yapılmış ürünler (kırtasiye amaçlı ürünler hariç); kağıt havlular, tuvalet kağıtları, kağıt peçeteler, ambalaj ve sarma amaçlı kağıtlar, karton kutular. Plastik malzemeden mamul ambalajlama ve sarma malzemeleri. Matbaa ve ciltleme malzemeleri. Basılı evraklar; basılı yayınlar, takvimler, posterler, fotoğraflar, afişler, tablolar, çıkartmalar, (pullar). Badana ve boya işleri için fırçalar ve rulolar." ürünlerinin, davacının markalarının kapsamında yer alan "Büro makineleri ve malzemeleri (mobilyalar hariç): Yazı makineleri (daktilolar), elektrikli daktilolar, adresleme makineleri, pullama makineleri, teksir makineleri, büro sepetleri, sümenler, mektup açacakları, kağıt tutturma mandalları, ataşlar, daktilo şeritleri, kaşeler, stampalar, stampa mürekkepleri, yazı ve çizim mürekkepleri, çini mürekkepleri, yazı düzeltme sıvıları, silgiler, elektrikli veya elektriksiz kalem açacakları..." ürünleri ile aynı türden olduğu, bu hâlin öteden beri kullanılan davacı markalarının tüketiciler nazarında tesis ettiği imajın transferi sonucunu doğuracağı gerekçesiyle davanın kabulüne, davalı TPMK YİDK'nın 2014/M-15114 sayılı kararının davacı itirazlarının reddi yönünden iptaline karar verilmiştir.
Davalılar vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.
Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce; mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı ... ve davalı TPMK vekillerinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalılar vekillerinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan ayrı ayrı alınmasına, 22/05/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy