MAHKEMESİ: GAZİANTEP BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 11. HUKUK DAİRESİ
TÜRK MİLLETİ ADINA
Taraflar arasında görülen davada Hatay 4. Asliye Hukuk Mahkemesince (Asliye Ticaret Mahkemesi sıfatıyla) verilen 11/04/2017 tarih ve 2016/107 E., 2017/150 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi’nce verilen 01/03/2018 tarih ve 2017/1398-2018/347 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, TTK'nın 40/3. maddesine göre merkezi Türkiye'de bulunan ticari işletmelerin şubelerinin bulundukları yerin ticaret siciline tescil edilmesi gerektiğini, Ticaret Sicil Yönetmeliğinin 118/1. maddesi uyarınca bir ticari işletmeye bağlı olup ister merkezinin bulunduğu sicil çevresi içerisinde ister başka bir sicil çevresi içerisinde olsun, bağımsız sermayesi veya muhasebesi bulunup bulunmadığına bakılmaksızın kendi başına sınai veya ticari faaliyetin yürütüldüğü yerler ve satış mağazalarının şube olarak vasıflandırıldığını, davalının elektrik abonelik sözleşmeleri yaptığını, buna dayanarak tahsilat gerçekleştirdiğini, davalının vergi dairesine şube olarak bildirimde bulunduğunu ileri sürerek, davalının şube olarak tescilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davalının vergi dairesinde şube kaydının bulunduğu, elektrik abonelik sözleşmelerinin Enerjisa Toroslar Elektrik Perakende Satış A.Ş. adına yapıldığı, iş yerinde 26 kişinin çalıştığı, şube niteliğinde olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne, iş yerinin şube olarak tesciline karar verilmiştir.
Karar davalı vekili tarafından istinaf edilmiştir.
Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi’nce, davalı şirkete ait iş yerinin müşteriye icapta bulunduğu ve bu icap üzerine müşterinin de kabulü ile ticari ilişki kurulduğu ve buna göre ticari işlemin gerçekleştiği ve dava konusu yerin şube olduğu sonucuna varıldığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 13/05/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.