MAHKEMESİ: ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ
Taraflar arasında görülen davada ... 1.Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 28/03/2017 tarih ve 2015/218 E.-2017/139 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 26/10/2017 tarih ve 2017/978-2017/934 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, 6100 sayılı Kanunun'un 369. maddesi gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin "turkpara" ibareli 36. sınıfta yer alan “Finansal ve parasal hizmetler” hizmetini kapsayan marka başvurusunda bulunduğunu, başvurunun 556 sayılı KHK'nın 7. maddesinin (a) ve (c) bentleri uyarınca reddedildiğini, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, zira başvuru konusu ibarenin ayırt edici nitelikte bulunduğunu ileri sürerek ...'in 2015-M-2184 sayılı kararının iptaline, “turkpara” ibaresinin marka olarak tesciline karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
İlk Derece Mahkemesince, başvurunun reddedilen hizmetler açısından 556 sayılı KHK’nın 7/1-c maddesi anlamında somut ayırt ediciliğinin bulunmadığı, zira başvuruda herhangi bir şekil unsuruna ya da ek sözcüğe yer verilmediği, dava konusu başvuru ilk görüldüğünde veya duyulduğunda, ortalama tüketici nezdinde Türk parası cinsinden yapılacak finansal işlemleri çağrıştıracağı, dolayısıyla başvuru konusu ibarenin tescili istenen hizmetler yönünden tanımlayıcı nitelik taşıdığı, her finansal kuruluşunun veya bu hizmeti sunan her gerçek kişi ve tüzel kişinin bu amaçla bu ibareleri kullanma hakkına sahip olduğu düşünüldüğünde bu ibarenin birinin tekeline de verilemeyeceği, bu nedenle tescil engelinin bulunduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.
Karara karşı davacı vekilince istinaf isteminde bulunulmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesince, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 13,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 27/03/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy