MAHKEMESİ: İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 12. HUKUK DAİRESİ
TÜRK MİLLETİ ADINA
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 14. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 07/02/2017 tarih ve 2014/541 E 2017/118 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi’nce verilen 08/05/2018 tarih ve 2018/819-2018/564 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında 18/04/2011 tarihinde acentelik sözleşmesi imzaladığını, davalının 12/02/2013 tarihinde Beşiktaş 16. Noterliği’nden gönderdiği 6716 yevmiye numaralı ihtarname ile performans verilerinin olumsuz seyretmesini gerekçe göstererek acentelik sözleşmesini 18/02/2013 tarihi itibarıyla haksız ve tek taraflı feshettiğini, davacının bu sözleşmeye güvenerek sürekli şube açarak şube sayısını 205’e çıkardığını, davalının sözleşmeyi feshettikten sonra tüm müşterilere ihtarname göndererek portföyü elde ettiğini ileri sürerek fazlaya dair haklar saklı kalmak kaydı ile şimdilik 10.000,00 TL denkleştirme tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili, davacının acenteliğinin haklı sebeple feshedildiğini, davacının kayıt dışı adreslerden, kayıt dışı ve yetkisiz personelce şikayete konu usulsüz işlemler yaptığını, müvekkili şirketin Hazine Müsteşarlığı’nın 5684 sayılı yasanın 35. maddesine dayanan haklı uyarıları sebebiyle acentelik sözleşmesini feshetmek zorunda kaldığını, davacının portföy seçimini iyi yapmadığını, risk analizini hatalı yapıp davalının zarar etmesine neden olduğunu, davalının davacının müşterilerine gönderdiği yazının talep olmaz ise poliçelerin yenilenmeyeceği uyarısını içerdiğini, davacının portföyü ile tüm ilginin kesildiğini, davacının sözleşmenin feshine kendi kusur ve ihmali ile sebep olması nedeniyle tazminat isteyemeyeceğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, acentelik sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğinin kanıtlanmadığı, davacı acenteliğinin davalıya önemli ölçüde menfaat sağlamadığı, yeni müşterilerin kazandırıldığının kanıtlanmadığı, davacının tanzim etmiş olduğu poliçeler nedeniyle davalının zarara uğradığı, denkleştirme tazminatının şartlarının oluşmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar vermiştir.
Karara karşı, davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 11/06/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.