MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ
TÜRK MİLLETİ ADINA
Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 08/06/2017 tarih ve 2015/381 Esas - 2017/227 Karar sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 29/03/2018 tarih ve 2017/1493-2018/358 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davacı şirketin "GO" esas unsurlu markaların sahibi olduğunu, davalı şirketçe yapılan 2014/49186 sayılı 39. sınıf mal ve hizmetlerde geçerli "RENTGO ALWAYS NEW CARS " ibareli marka başvurusuna, davacı şirketçe yapılan itirazın nihai olarak TPMK YİDK tarafından red edildiğini, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek davalı TPMK YİDK'nın 2015-M-6796 sayılı kararının iptaline ve 2014/49189 sayılı marka tescil edilmiş ise markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkin edilmesine karar verilmesini istemiştir.
Davalı kurum vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Davalı şirket vekili, taraf markaları arasında benzerliğin bulunmadığını, Ankara 3. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi 2014/323 sayılı dava dosyasından, "RENTGO+şekil” ibaresi ile internet alan adının kullanılmasının davacı adına tescilli markalar ile karıştırılma ihtimalinin bulunmadığı, markaya tecavüz ve haksız rekabet teşkil etmediğine dair karar verildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalı emtia listesinin bütünüyle davacı markalarının koruma kapsamındaki mallardan oluştuğu, benzer hizmetlerin pahalı olması nedeniyle ani alıma konu olmayacağı, markalar arasında benzerlik bulunmadığından davacı markasının tanınmışlığının sonuca etkili olmadığı, davalının kötü niyetle hareket ettiğine ilişkin delil bulunmadığı, 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi anlamında karıştırılma olasılığının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili istinaf etmiştir.
Ankara Bölge Adliye Mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tarafların temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 19/06/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy