MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ
TÜRK MİLLETİ ADINA
Taraflar arasında görülen davada ... 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 15/12/2016 tarih ve 2015/55 E. - 2016/340 K.
sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kısmen kabul kısmen reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 01/11/2017 tarih ve 2017/604-2017/954 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı, davalı kurum ve birleşen dosya davalısı vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, 6100 sayılı Kanunun’un 369. maddesi gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili tarafından 2012/91198 numara ile 14, 18, 25 ve 35. sınıf mal ve hizmetlerde “ENMODA” ibareli markanın tescili için davalı Kuruma başvuruda bulunulduğunu, Öz-Pa Özlem Mobilya Paz. İth. İhr. San. Tic. Ltd. Şti. tarafından 2010/78434 numaralı “NMODA” markasının gerekçe gösterilerek tescil taleplerine itiraz edildiğini, davalı Kurum tarafından itirazın kısmen kabulüne 35. sınıf yönünden tescil talebinin reddine, kalan sınıflar açısından tescile karar verildiğini, bu karara karşı yaptıkları itirazın ise nihai olarak ...’nın 17.10.2014 tarih 2014-M-14317 sayılı kararı ile nihai olarak reddedildiğini, Öz-Pa Özlem Mobilya Paz. İth. İhr. San. Tic. Ltd. Şti.’nin markasının hükümsüzlüğü ile ilgili ... 4. FSHHM’nin 2014/528 Esas sayılı dosyasından açtıkları dava bulunduğunu, müvekkilinin “ENMODA” markasının 08.04.2004 tarihinde “enmoda.com” alan adı olarak oluşturulup tescil edildiğini, bu marka üzerinde şirketin öncelik hakkına sahip olduğunu, müvekkilinin ayrıca davalı kurum nezdinde “enmoda” esas unsurlu 2011/17077, 2011/23203, 2011/102530 ve 2012/91216 numaralı ibareli markalarının bulunduğunu, müvekkilinin “enmoda” markasını ticari faaliyetini sürdürdüğü alanda ciddi olarak kullandığını, markaya sektörel tanınmışlık kazandırıldığını, markayı meşhur ve maruf hale getirdiğini, davalının “NMODA” ibareli markasının ise kullanılmadığını, müvekkilinin elektronik ticaret ile iştigal etmesi sebebiyle tescil ettirmek istediği markada 35. sınıfın olmasının doğal olduğunu, Öz-Pa Özlem Mobilya Paz. İth. İhr. San. Tic. Ltd. Şti.’nin müvekkilinin tescil talebine itirazının kötü niyetli olduğunu ileri sürerek ...’nın 17.10.2014 tarih 2014-M-14317 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir. Davacı daha sonra davalı firmaya karşı ... 3.FSHHM’de dava açmış, bu dava 2015/106 E.-2015/82 K. sayılı kararı ile asıl dosyaya birleştirilmiştir.
Davalı ... ve Marka Kurumu vekili, markalar arasında sesçil, anlamsal ve yazımsal yönden benzerliğin ayniyete yakın derecede olduğunu, davacının önceye dayalı hak iddiasının yerinde olmadığını, davacının itiraz aşamasında müvekkili kuruma önceki kullanıma dair delil sunmadığını savunarak davacının davasının reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Birleşen dosya davalısı vekili, davacı yanın adına tescilli bulunduğunu iddia ettiği 2011/23203 ve 2011/17077 tescil numaralı markaların hükümsüz kılınması için ... 3. FSHHM’nin 2013/125 Esas sayılı dosyasından dava açtıklarını ve davanın derdest olduğunu, müvekkilinin marka başvurusunun 2010 yılında daha önce yapılmış olmasına rağmen, davacının itirazları ile ilgili süreçler sebebiyle davacının markalarından çok sonra tescile bağlandığını, “enmoda.com” sitesinin Haziran 2011’de kurulduğunu, davacının markayı aslında ilk kez Haziran 2011 de kullanmaya başladığının anlaşıldığını, müvekkilinin kötü niyetli olmadığını, davacının markasının tanınmış olduğuna dair iddialarının dayanağı olan belgelerin hepsinin müvekkilinin başvuru tarihinden sonraki tarihleri gösterdiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının gerçek hak sahipliği ve tanınmışlık iddiasına dayanarak 3. kişi adına tescilli markanın hükümsüzlüğünü talep etme hakkı olmasına karşın, kendi başvurusu ile ilgili olarak tescilli ve benzer markaya rağmen başvurunun tesciline olanak sağlama imkanının olmadığı, taraf markalarını oluşturan işaretler arasında 556 sayılı KHK m. 8/1-b hükmü anlamında iltibas tehlikesi yaratacak benzerlik bulunduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.
Karara karşı, davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.
... Bölge Adliye Mahkemesince, davacının marka tescil başvurusunun, önceki tarihli davalı şirket markasına dayalı itiraz sonucu reddine dair TPMK ... kararının iptali istemi oluşturduğundan, davacının gerçek hak sahipliği iddiasının işbu davada dinlenme yeri olmadığı, tescilli markalara itiraz edilmiş ya da bu markalara ilişkin dava açılmış olmasının önceki tarihli markalara dayalı kazanılmış hak iddiasını önleyeceği, bu nedenle davacının 2011/14059, 2011/62267, 2011/17077, 2011/102530 ve 2011/79786 sayılı ibareli markalarının dava konusu başvuru yönünden davacıya müktesep hak teşkil etmeyeceği, davacının marka tescil başvurusunun 35. sınıf hizmetlerin 1, 2, 3, 4 ve 5. alt gurupları ile 35/6. sınıf mağazacılık hizmetlerinin 14, 18, 20, 23, 24 ve 25. sınıflara özgülenmiş hali için yapıldığı, davacının başvurusundaki 35/6. sınıf mağazacılık hizmetlerinin 14, 18 ve 25. sınıfa özgülenmiş hali yönünden davalı şirket markasında yer alan her hangi bir ürünle benzerliğinin bulunmadığı, davacı tescil başvurusunun davalı markası gerekçe gösterilerek reddedilebilmesi için davalı şirketin başvuru kapsamındaki davacının 14, 18, 25. sınıftaki mallarının satışı hizmetlerini verdiğini de ispat etmesi gerektiği, davalının bu konuda Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istenilen delilleri dosyaya sunmadığı, davacının 35/6. sınıf mağazacılık hizmetlerinin 14, 18 ve 25. sınıfa özgülenmiş hali için yaptığı marka tescil başvurusunun, davalı şirketin bu mallarda tescilli olmayan markalarına dayanarak ve anılan malları satışı konusunda bir ticari faaliyetinin bulunduğu ispat edilmeden reddine karar verilemeyeceği gerekçeleri ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabul ve kısmen reddi ile ... 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 15.12.2016 gün ve 2015/55 Esas-2016/340 Karar sayılı kararının kaldırılmasına, davacının davasının kısmen kabulü ile davalı ... ....'nın 17.10.2014 gün ve 2014-M-14317 sayılı kararının, "35/ 06. sınıfta yer alan: Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için (14. Sınıf) Kuyumculuk eşyaları (taklitleri dahil); altınlar, mücevherler, kıymetli taşlar ve bunlardan mamül takılar, kol düğmeleri, kravat iğneleri ve heykeller, biblolar. Saatler ve zaman ölçme cihazları, (kronometreler, metronomlar ve parçaları,
saat kordonları dahil). (18. Sınıf) İşlenmiş veya işlenmemiş deriler ve postlar, yapay deriler, köseleler, astarlık deriler. Derilerden, deri taklitlerinden veya diğer malzemelerden mamul taşıma amaçlı başka sınıflarda yer almayan eşyalar (çantalar, deri veya kösele kutular ve sandıklar, anahtarlıklar dahil). Şemsiyeler, güneş şemsiyeleri, güneşlikler, bastonlar. Kırbaçlar, koşum takımları, eyerler, üzengi ve eyer kayışları. (25. Sınıf) Koruyucu amaçlı olanlar hariç her türlü malzemeden yapılmış iç- dış giyişiler, çoraplar. Ayak giysileri. Baş giysilerinin bir araya getirilmesi hizmetler; (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir.)" hizmetleri yönünden kısmen iptaline karar verilmiştir.
Karar, davacı, davalı Kurum ve birleşen dosya davalısı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.
İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı, davalı kurum ve birleşen dosya davalısı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 57,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden asıl ve birleşen davada davacıdan alınmasına, istek halinde aşağıda yazılı 18,40 TL harcın temyiz eden davalılara iadesine, 26/03/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.