MAHKEMESİ: ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ
TÜRK MİLLETİ ADINA
Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 25/05/2017 tarih ve 2016/171 Esas - 2017/263 Karar sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 10/05/2018 tarih ve 2017/1640-2018/530 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin 2003 32340, 2003 24275, 2005 23459, 162089, 2005 39964, 111207, 2005 39967, 2004 28825, 2005 39966 sayılı ve "ona şekil", "ona’dan evin", "ona’dan şekil", "ona", "ona dengeli beslenme", "ona", "ona ideal denge", "ona ideal şekil", "ona sağlıklı denge" ibareli tanınmış markaların sahibi olduğunu, davalının bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki “TRONA” ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere başvuruda bulunduğunu, 2014/96166 kod numarasını alan başvuruya müvekkili tarafından yapılan itirazın, davalı TPMK'nın 2016-M-1945 sayılı YİDK kararı ile yerinde görülmeyerek reddedildiğini, oysa "TRONA" markasındaki "TR" ibaresinin “Türkiye” kelimesinin kısaltılmışı olduğunu, markanın esas unsurunun “ONA” ibaresi bulunduğunu, bu ortak "ONA" ibaresine bağlı olarak karıştırılma tehlikesinin doğduğunu, en azından tüketici nezdinde markalar arasında ekonomik bir ilişki olduğu izleniminin uyanacağını, müvekkili markalarının tanınmış olduğunu ve başvurunun bu tanınmışlıktan haksız yararlanacağını, davalının birçok seçenek varken tanınmış davacı markası ile neredeyse aynı olan "TRONA" markasını tercih ederken kötüniyetli olduğunu ileri sürerek, davalı TPMK YİDK'nın kararının iptalini, tescil edilmiş olması halinde diğer davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı ... vekili, "TRONA" ibaresi içinde herhangi bir kelimenin kısaltılmış hali olmadığını, ibarenin kelime olarak “doğal soda” anlamına geldiğini, müvekkilinin maden mühendisi olması sebebiyle "TRONA" kelimesini bilinçli bir seçimle markalaştırmaya çalıştığını, "TRONA" ibareli başvurunun kapsadığı mal ve hizmetlerin mali açıdan çok ucuz olmadığını ve çok az bir dikkatle ayırt edebilecek nitelikte bulunduğunu, "TRONA" markasıyla üretilen ürünlerin etiketli olduğunu ve etiket üzerinde üretici marka sahibi, üretici firma gibi bilgilerin bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; 556 sayılı KHK'nın 7/1-c maddesi kapsamında, davalının "TRONA" markasının "Maden suları, kaynak suları, sofra suları, sodalar" bakımından tanımlayıcı bir ibare olmadığı, dava konusu markaların 29, 30 ve 32. sınıf mallar bakımından aynı olduğu, ancak dava konusu marka işaretleri arasında benzerlik bulunmadığından, dava konusu markalar arasında 556 sayılı KHK 8/1-b maddesi anlamında benzerlik ve iltibas tehlikesinin de olmadığı, davalı markasının davacı markalarından farklı emtialar içermediğinden 556 sayılı KHK 8/4 maddesi kapsamında bir değerlendirme yapma gereğinin bulunmadığı, dava konusu markalar arasında benzerlik olmadığından kötüniyet bakımından da bir değerlendirilmesine gerek bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin tüm istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 17/06/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy