MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ
TÜRK MİLLETİ ADINA
Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 06/07/2017 tarih ve 2016/173 E- 2017/296 K. sayılı kararın TPMK vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 03/05/2018 tarih ve 2017/1631 E- 2018/495 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı TPMK vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili; müvekkili şirketin 2002/32360 sayılı "PROFİT" ibareli markanın sahibi olduğunu, davalının bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki 2014/97150 sayılı "PROBİT" ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere davalı TPMK'na başvuruda bulunduğunu, başvuruya karşı müvekkili tarafından itirazda bulunulduğunu, ancak itirazın yerinde görülmeyerek nihai olarak YİDK tarafından reddedildiğini, oysa müvekkilinin markası ile davalı şirketin markasının 05. sınıf yönünden birbirinden ayırt edilemeyecek derecede iltibas halinde olduğunu, ayrıca insan ve hayvan sağlığı için üretilen ilaçlar için kullanılan ibarelerin benzer olmasının hayati risk arz ettiğini ileri sürerek TPMK YİDK'nın 2016-M-1947 sayılı kararının iptali ile 2014/97150 sayılı "PROBİT" markasının hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı TPMK vekili; davalının başvuru markası "PROBİT" ile davacının "PROFİT" ibarelerinin iltibasa sebebiyet vermeyeceğini, söz konusu markaların insan ve hayvan sağlığı için gerekli olan ilaçlara ilişkin olduğu ve bu ürünlerin potansiyel tüketicilerinin hekim ve eczacılar olduğunu, bu alıcıların da dikkatli olduğunun dikkate alınması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Diğer davalı, davaya cevap vermemiştir.
İlk derece mahkemesince, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; dava konusu başvurusu kapsamında 03 ve 05. sınıftaki mal ve hizmetler bulunurken itiraza mesnet markaların 05, 16, 35.sınıflardaki mal ve hizmetleri kapsadığı, dava konusu marka kapsamındaki 05. sınıf bakımından aynı olduğu, "PROFİT" ve "PROBIT" markaları arasında işitsel ve sesçil benzerlik olduğu, dava konusu markalar arasında 556 sayılı KHK m. 8/1-b anlamında, 05. Sınıf bakımından benzerlik ve iltibas tehlikesi bulunduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulü ile TPMK YİDK'nun 2016-M-1947 sayılı kararının 5. sınıfta yer alan "insan ve hayvan sağlığı için ilaçlar, tıbbi amaçlı kimyasal ürünler, kimyasal elementler, tıbbi ve veternerlik amaçlı olan yada olmayan diyet maddeleri, besin takviyeleri, zayıflatıcı ürünler, bebek mamaları, tıbbi amaçlı bitkiler vc bitkisel içecekler, diş hekimliği için ürünler, aletler (cihazlar hariç) hijyen sağlayıcı ürünler (petler, tamponlar, tıbbi amaçlı yakılar, pansuman malzemeleri, kağıt ve tekstilden mamül çocuk bezleri), zararlı bitkileri hayvanları ve mantarları imha edici maddeler, insan ve hayvanlar için olanlar hariç deodorantlar, havayı temizleyici kokular, dezenfektanlar, anti septikler (mikrop öldürücüler), tıbbi amaçlı deterjanlar" yönünden kısmen iptaline, aynı emtialar yönünden davalı markasının kısmen hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine, fazlaya dair istemlerin reddine karar verilmiştir.
Karara karşı davalı TPMK vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesi'nce; "PRO" kelimesinin 05. sınıf mallar yönünden tanımlayıcı ya da sektörde herkes tarafından kullanılan veya etken maddeyi işaret eden bir ibare olduğu yönünde herhangi bir iddia bulunmadığı, tarafların markaları arasında 556 sayılı KHK.'nın 8/1-b maddesi anlamında benzerlik olduğu gerekçesiyle davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı TPMK vekili temyiz etmiştir.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı TPMK vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 26/06/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy