MAHKEMESİ: ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ
TÜRK MİLLETİ ADINA
Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 18/07/2017 tarih ve 2016/474 E- 2017/378 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 19/04/2018 tarih ve 2017/1567 E. - 2018/463 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davacı şirketin "sütaş" ibareli tanınmış markaları ile “mutlu inekler en sevilen peynirler” gibi “mutlu inek” ana unsurlu çok sayıda markanın sahibi olduğunu, davalı şirketin ise "sütika mutlu inek çiftliği" ibaresinin marka olarak tescili için diğer davalı kuruma başvurduğunu, bu başvuruya yapılan itirazın davalı TPMK tarafından nihai olarak reddedildiğini, alınan kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, zira başvuru konusu ibare ile davacı markaları arasında iltibasa yol açacak düzeyde benzerlik bulunduğunu ileri sürerek TPMK YİDK'nin 2016-M-10331 sayılı kararının iptaline, tescili halinde markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini istemiştir.
Davalı TPMK vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Davalı şirket temsilcisi, davacının itirazına mesnet markalarla başvuru konusu ibare arasında iltibas tehlikesinin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
İlk derece mahkemesince, markalar arasında 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi anlamında benzerlik ve iltibas tehlikesinin bulunmadığı, işaretler arasında benzerlik olmadığından somut uyuşmazlıkta 556 sayılı KHK’nın 8/4 maddesinin uygulanmasının mümkün olmadığı, davalı başvurusunun kötü niyetle yapıldığının ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Bu karara karşı davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.
Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine karar verilmiştir.
Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
Davacının itirazına mesnet markaları “MUTLU İNEKLER SEVİLEN PEYNİRLER” gibi ana unsuru “MUTLU İNEKLER” olan markalardır. Davalı başvuru markası ise “SÜTİKA MUTLU İNEK ÇİFTLİĞİ + Şekil” işaretinden oluşmaktadır. Davacı markalarında yer alan “Mutlu inekler” ibareleri slogan marka niteliğinde olup davalı başvuru markasında da “Mutlu inek” ibarelerinin yer aldığı değerlendirildiğinde taraf markaları arasında 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında iltibas tehlikesinin bulunduğu ve işaretlerin benzer olduğu kabul edilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken anılan KHK maddesi kapsamında iltibas tehlikesinin bulunmadığı ve işaretlerin benzer olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULARAK KALDIRILMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 09/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy