MAHKEMESİ: SAMSUN BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ
TÜRK MİLLETİ ADINA
Taraflar arasında görülen davada Samsun 1. Tüketici Hukuk Mahkemesince verilen 28/12/2017 tarih ve 2016/496 E 2017/719 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi’nce verilen 10/04/2018 tarih ve 2018/535- 2018/572 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, taraflar arasında 31/05/2006 tarihli 43913112 numaralı, 20/12/2004 tarihli 43917161 numaralı bireysel emeklilik sözleşmeleri aktedildiğini, davacının hak edilen birikim tutarlarının kendisine ödenmesini istediğini, davalının davacıya ait birikim tutarlarını ihtarnameye rağmen ödemeye yanaşmadığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000.- TL'nin davalıdan tahsilini istemiş, ıslah dilekçesi ile talebini 191.034,86 TL'ye yükseltmiştir.
Davalı vekili, davacının birikimleri üzerine icra müdürlüğü tarafından haciz konulduğu için ödeme yapılamadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
İlk derece mahkemesince, davacının birikimleri üzerine haciz konulduğu için davalı tarafından ödemenin yapılamadığı, davacının icra müdürlüğü ve icra mahkemesi kanalı ile haczedilemezlik şikayeti yolu ile birikimlerine konulan haczin kaldırılmasını isteme imkanı varken tüketici mahkemesinden birikimlerinin ödenmesini istemekte hukuki yararının bulunmadığı, Tüketici Mahkemesinin İcra Müdürlüğü tarafından konulan haczi kaldırma yetkisinin de bulunmadığı gerekçesiyle dava şartı yokluğundan davanın reddine karar verilmiştir.
Bu karara karşı davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.
Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi'nce, davacının dava tarihi itibariyle bu davayı açmakta hukuki menfaatinin olmadığı, hacizlerin kaldırılmasını icra dairesi ve icra mahkemesinden talep edebileceği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 6502 sayılı Yasa'nın 73/2. maddesi gereğince tüketici mahkemelerinde tüketici tarafından açılan davalar harçtan muaf olduğundan davacıdan alınan temyiz başvuru harcı ile temyiz ilam harcının temyiz eden davacıya iadesine, 24/06/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.