MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
(FİKRİ VE SINAI HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ SIFATIYLA)
TÜRK MİLLETİ ADINA
Taraflar arasındaki davanın Eskişehir 3. Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 02/07/2018 tarih ve 2018/719-2018/361 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davacının TPMK nezdinde tescilli “PTTBANK” ibareli tescilli markası bulunduğunu, davalının ise meşru bir hakkı olmaksızın “PTTBANK.COM” alan adı ile faaliyet gösterdiğini, site içeriğinin bankacılık faaliyetlerine ilişkin olduğunu ve sitede diğer bankaların sayfalarına yönlendirme yapıldığını, Eskişehir 1. Noterliği’nin 20.08.2014 tarihli ihtarnamesiyle marka ve ticaret ünvanına yapılan tecavüz ve fiillerin durudurulması istendiğini ileri sürerek haksız rekabetin ve marka hakkına tecavüzün men’ine karar verilmesini istemiştir.
Davalı, internet alan adını satın aldığını, davacının talebi üzerine de yönlendirmeleri kaldırdığını, haksız rekabet veya tecavüzün söz konusu olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, 556 sayılı KHK'nin 9/2-e bendi uyarınca meşru bir bağlantısı olmaması koşuluyla markanın bir başkası tarafından internet ortamında ticari etki yaratacak biçimde alan adı olarak kullanımının aynı KHK'nin 62. maddesine göre marka hakkına tecavüz oluşturacağı, marka hakkı sahibi 3. kişinin bu eylemlerinin yasaklanmasını isteyebileceği, uyuşmazlık konusu alan adının halen davalı adına kayıtlı olduğu ve bu alan adı ile ilgili meşru bir hakkın bulunduğunun da kanıtlanamamasına göre, tanıtıcı işaret olarak internet ortamında ticari etki yaratacak bir şekilde kullanılması ve iltibas tehlikesi ve yol açması muhtemel bu durumun davacının marka hakkına tecavüz tehlikesi oluşturduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalı ve katılma yoluyla davacı vekili temyiz etmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı vekili, mahkeme kararını her ne kadar katılma yoluyla temyiz ettiğini bildirmiş ise de, temyize konu gerekçeli kararın davacı vekiline 08.08.2018 tarihinde tebliğ edildiği, davacı vekilinin 07.09.2018 tarihinde hükmü temyiz ettiği, talebinin HUMK’un 432. ve HUMK 177. maddesinde öngörülen süre içinde yapıldığı görülmekle, davacı temyizi müstakil temyiz talebi olarak incelenmiştir.
Mahkemece 29.12.2015 tarihli davanın reddine ilişkin önceki hükmü, Dairemiz’in 14.02.2018 tarih 2016/6743-2018/1054 sayılı kararı ile, uyuşmazlık konusu “” alan adının halen davalı adına kayıtlı olduğu, alan adı ile ilgili meşru bir hakkın bulunduğunun davalı tarafından kanıtlanamadığı, alan adının tanıtıcı işaret olarak internet ortamında ticari etki yaratacak bir şekilde kullanılması ve iltibas tehlikesine yol açması muhtemel bu durumun davacının marka hakkına tecavüz tehlikesi oluşturduğunun kabulünün gerektiği, ayrıca haksız rekabete ilişkin muhtemel tecavüz tehlikesinin varlığı devam ettiğinden davacının haksız rekabetin önlenmesi yönündeki talebinin reddinin de doğru olmadığı gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece 02.07.2018 tarihli celsede bozma ilamına uyulmasına karar verilmiştir. Mahkemece belirtilen bozma ilamına uyulmasına rağmen, davacının marka hakkına tecavüzün meni talebine yönelik olarak da olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi doğru görülmemiştir.
3-Davalı temyiz incelemesine gelince; davalı vekilinin 10.07.2018 tarihli dilekçesi mahkemece temyiz defterine kayıt edilmişse de, Dairemiz’in 14.02.2018 tarih 2016/6743- 2018/1054 sayılı bozma ilamının davalıya 30.03.2018 tarihinde tebliğ edildiği, davalının süresi içinde karar düzeltme talebinde bulunmadığı, işbu temyize konu mahkeme kararının ise 02.07.2018 tarihinde verildiği, davalının 10.07.2018 tarihli dilekçesinde Dairemiz’in 14.02.2018 tarih 2016/6743-2018/1054 sayılı bozma ilamının kaldırılmasına yönelik karar düzeltme talebinde bulunduğu ve karar düzeltme harcı yatırdığı, dilekçe içeriğinde temyize konu işbu mahkeme kararına yönelik hiçbir beyan ve itirazda bulunulmadığı gibi, Dairemiz’in daha önceki bozma ilamına karşı karar düzeltme iradesinin de açık şekilde belirtilmiş olmasına göre, davalının karar düzeltme dilekçesinin süre yönünden reddine karar verilmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerden dolayı, davalının karar düzeltme dilekçesinin REDDİNE, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 25/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy