MAHKEMESİ: ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ
TÜRK MİLLETİ ADINA
Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 28/03/2017 tarih ve 2015/398 E- 2017/142 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesince verilen 28/06/2018 tarih ve 2018/54 E- 2018/766 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili tarafından başvurusu yapılan 2014/07717 numaralı kadeh tasarımlarına davalı şirket tarafından itiraz edildiğini, davalı şirketin itirazı üzerine diğer davalı kurum tarafından 3 ve 5 sıra numaralı tasarımların reddine karar verildiğini, oysa davalı şirketin itirazına dayanak gösterdiği tasarımlar ile müvekkili başvurusunun farklı olduklarını, başvuru konusu 3 ve 5 nolu tasarımların yenilik ve ayırt edicilik niteliklerini taşıdıklarını, şampanya bardağı şeklinde tasarlanmış ürünlerde seçenek özgürlüğünün dar olduğunu ve bilgilenmiş kullanıcı nezdinde davacı tasarımlarının iltibasa sebebiyet vermeyeceğini, tasarımların taşımak zorunda oldukları teknik özelliklerin dışında ortak noktalarının bulunmadığını ileri sürerek YİDK’in 2015/T-440 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı TPMK vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, başvuru konusu 3 ve 5 nolu tasarımların yeni ve ayırt edici olmadıklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Davalı Şirket vekili, davacının başvurusuna konu tasarımların yenilik ve ayırt edicilik niteliklerini taşımadıklarını savunarak, davanın reddini istemişir.
İlk derece mahkemesince, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; davacının başvurusuna konu 2014/07717-3 ve 5 sayılı tasarımların, gerek davalı şirketin itirazına mesnet tasarımlar gerekse de mutlak yenilik kapsamında yapılan inceleme neticesinde tespit edilen tasarımlar karşısında yenilik ve ayırt edicilik niteliklerini taşımadıkları gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesince; mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, dava konusu tasarımların yenilik ve ayırt edicilik niteliklerini taşımadıklarının içinde endüstri ürünleri tasarımcısı bulunan bilirkişi heyetince hazırlanan bilirkişi raporunda açıklandığı ve tasarımcının seçenek özgürlüğünün de değerlendirildiği, bilirkişi raporuna dayalı olarak hüküm kurulmasında bir isabetsizlik olmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 25/09/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.