MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ
TÜRK MİLLETİ ADINA
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 5. Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 20/04/2018 tarih ve 2012/247-2018/460 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili ile davalı banka arasında 09.08.2006 tarihli üye işyeri sözleşmesi imzalandığını, bu çerçevede davalıdan POS cihazları talep edildiğini, müvekkilinin davalı bankadan kullandığı kredi nedeniyle blokede sürekli olarak 500.000 TL tuttuğu gibi cari hesabında da bu meblağın üzerinde mevduat tutarak davalının POS cihazından kaynaklanan maliyetlerini karşıladığını, davalı bankanın buna rağmen müvekkili hesabından 66.000 TL'yi haksız olarak "POS zarar tahsili" açıklamasıyla tahsil ettiğini ileri sürerek anılan meblağın en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, taraflar arasında imzalanan üye işyeri sözleşmesi gereğince davacının sözleşmede belirlenen miktarın üzerinde ciro gerçekleştirmemeyi ve cari hesabında belli bir miktar para bulundurmayı taahhüt ettiğini, bunun karşılığında müvekkilinin de harcama bedellerini aynı gün davacıya ödeyeceğinin kararlaştırıldığını, bir zarar oluşması halinde müvekkilinin bu zararı blokedeki hesaptan re'sen tahsil edeceğinin hükme bağlandığını, davacının belirlenen sınırın çok üzerinde ciro yapması nedeniyle müvekkilinin zarara uğradığını ve bu zararı davacının hesabından tahsil ettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya ve dosya kapsamına göre; bankacılık finans uzmanı, muhasebe finans uzmanı ve banka işlemleri muhasebesi uzmanı tarafından hazırlanan bilirkişi heyeti son raporu doğrultusunda davanın kabulüne, 66.000 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3.354,42 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 23/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy