MAHKEMESİ : ANTALYA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 11. HUKUK DAİRESİ
TÜRK MİLLETİ ADINA
Taraflar arasında görülen davada Denizli 2. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 20/06/2017 tarih ve 2016/644 E. - 2017/366 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nce verilen 04/07/2018 tarih ve 2018/3 E- 2018/1150 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin 06.11.2013 tarihinde davalı bankanın 2121422 nolu hesabına 74.000,00 Euro yatırdığını, bu paranın 50.573,47 Euro'sunun banka çalışanı ... tarafından davacının talimatı dışında internet şifresi alınarak başka hesaplara aktarılmak sureti ile davacıya zarar verildiğini, bankanın soruşturmasında hesabın bloke edilerek kalan 23.426,53 Euro’sunun da davacıya teslim edilmediği, davacı banka çalışanın eylemi ile zarar arasında illiyet bağı bulunması nedeniyle bankanın sorumluluğunun bulunduğunu ileri sürerek 74.000,00 Euro'nun haksız fiil tarihine kadar katılım alacağı, haksız fiil tarihinden itibaren ise yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, davacının banka çalışanı ... vasıtasıyla yapılan işlemlere rızası olduğunu, işlemlerin bilgisi dahilinde yapıldığını, davanın haksız ve kötü niyetli olduğunu ileri sürerek davanın banka çalışanı ...'ya ihbarı ile reddine karar verilmesini talep etmiş, 20.06.2017 tarihli duruşmada bankanın davacının zararını 25.04.2017 tarihinde ödeme yaparak giderdiğini, davacının zararı belli olmadığı için ilk aşamada ödeme yapılmadığını, bankanın kusurunun bulunmadığını, davacı zararının ödenmesi ile davanın konusuz kaldığını savunmştur.
Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, davacı vekilinin duruşmadaki beyanı davalı bankanın 25/04/2017 tarihli dekontları ile davaya konu alacağın davacıya ödendiği, davanın böylece konusuz kalmakla esası hakkında bir karar verilmesine yer olmadığı, davanın açıldığı tarihe göre hakkaniyet gereği yargılama giderlerinin davalı banka üzerinde bırakılması gerektiği gerekçesiyle davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, yargılama giderlerinin davalı banka üzerinde bırakılmasına karar verilmiştir.
Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.
Antalya Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebeplerine göre ödeme, ön inceleme tutanağının imzalanmasından sonra 25.04.2017 tarihinde gerçekleştiği, bu durumda vekalet ücretinin Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 6/1. maddesi uyarınca tarifenin 3. kısmına göre hesaplanacak nisbi vekalet ücreti olması gerekirken mahkemece maktu vekalet ücretine hükmedilmesinin doğru olmadığı davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 Sayılı HMK'nın 353/1-b-2. maddesi uyarınca esastan kabulünün gerektiği gerekçesiyle, davacı vekilinin İlk Derece Mahkemesi kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan kabulüne, 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2. maddesi gereğince Denizli 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 20/06/2017 tarih ve 2016/644 E. - 2017/366 K. sayılı kararının kaldırılmasına, dava konusu bedelin yargılama sırasında davacıya ödenmiş olması nedeniyle konusuz kaldığı anlaşılan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 30/09/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy