MAHKEMESİ: ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ
TÜRK MİLLETİ ADINA
Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 27/09/2017 tarih ve 2016/287 E- 2017/324 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 13/09/2018 tarih ve 2018/196 E- 2018/888 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin 2015/22590 sayılı “akrt” ibareli marka başvurusunun, davalı tarafın 2011/54932 sayılı “ATKR” ibareli tescilli markasına dayalı itirazı sonucunda, davalı TPMK YİDK’nın 17.05.2016 tarih ve 2016-M-5193 sayılı kararı ile reddedildiğini, oysa müvekkilinin markası ile davalının markasının benzer olmadığını, fonetik olarak da benzemediğini, müvekkilinin markasının küçük harflerle ve siyah punto ile yazılmış Aksaray Kapadokya Radyo Televizyon ibaresinin kısaltması “akrt” ibaresinden, davalının markasının ise kırmızı punto ile büyük harflerle “ATKR” ibaresinden oluşturulduğunu, sözcük yapılarının birbirinden tamamen farklı olduğunu, tescili istenen sınıflarla davalı markasının farklı mal ve hizmet sınıflarını kapsadığını ileri sürerek, davalı TPMK YİDK'nın anılan kararının iptalini talep etmiştir.
Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Davalı Şirket vekili, müvekkilinin “ATÎKER” markasının T/01927 numara ile TPMK nezdinde tanınmış olarak kabul edildiğini, aynı zamanda WIPO nezdinde 196 ülkede tescilli olduğunu, davacının 2011/54032 sayılı “atkr” markası ile fonetik olarak benzer olup, bahse konu markaları oluşturan harfler ve bu harflerin yan yana dizilişleri dikkate alındığında, iki markanın ortalama tüketici nezdinde karıştırılmasının kaçınılmaz olacağını, davacının marka başvurusunda müvekkilinin markasından farklı olarak sadece bir harfin yerinin değiştiğini, müvekkili şirkete ait “atkr” markasının davacı şirketin başvurusuna konu markanın tescil edilmek istendiği 38. sınıfta 2011 yılından beri tescilli olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, davacının “akrt” ibareli 38. sınıftaki hizmetler için yaptığı marka başvurusuyla davalı firmanın “ATKR” ibareli aynı hizmet sınıfında tescilli markası arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel ve kısmen sesçil olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerliğin bulunduğu, T ve K harflerini deyim yerinde ise takla arttırıp aynı hizaya yazmak ile iltibasın ortadan kalkmış olmayacağı, bilirkişi raporundaki tam tersi “38. sınıftaki mal ve hizmetler her ne kadar birebir aynı olsa da taraf markalarının görsel, işitsel ve bütünsel olarak farklı olduğu” şeklindeki görüşe, HMK'nın 282. maddesindeki “hakim bilirkişinin oy ve görüşünü diğer delillerle birlikte serbestçe değerlendirir” hükmüne dayanılarak itibar edilmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.
Ankara Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebeplerine göre davacının başvuru markasının kapsamında yer alan hizmetlerin aynen davalı markasında da yer aldığı ancak, davacı şirket vekilinin, müvekkilinin başvurusunun Aksaray Kapadokya Radyo Televizyon kelimelerinin baş harflerinden olduğunu ileri sürdüğü, İlk Derece Mahkemesince bu hususta bilirkişi raporuna itibar edilmediği, oysa her iki tarafın markasının da dört harfin bir araya getirilmesinden oluştuğu ve bu şekilde birkaç harfin bir araya getirilmesinden oluşan harf markalarında, küçük farkların ayırt ediciliği sağladığının kabulünün gerektiği, somut uyuşmazlıkta da davacı başvurusunda “t” harfinin sonda, davalı markalarında ise ortada yer almasının, tüm harf dizilişini değiştirdiği, markayı tamamen farklı bir hale getirdiği ve iltibası önlediği, İlk Derece Mahkemesi kararının bu nedenle yerinde görülmediğinden kararın düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun yerinde görülmekle kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2. maddesi gereğince Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27.09.2017 tarih ve 2016/287 E. - 2017/324 K. sayılı kararının kaldırılmasına, davanın kabulü ile TPMK YİDK'nın 17.05.2016 tarih ve 2016-M-5193 sayılı kararının iptaline karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı TPMK vekili ve davalı Şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.
İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalılar vekillerinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan ayrı ayrı alınmasına, 21/10/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy