MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ
TÜRK MİLLETİ ADINA
Taraflar arasındaki davadan dolayı İstanbul 14. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 09.01.2018 gün ve 2015/225-2018/25 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesinin taraf vekilleri tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
İlk Derece Mahkemesince temyiz incelemesi için Dairemize gönderilen dosyada, davanın açıldığı İstanbul 17. Asliye Ticaret Mahkemesince (Denizcilik İhtisas Mahkemesi Sıfatıyla) 21/10/2014 tarihinde görevsizlik kararı verildiği ve bu kararın temyiz edilmeksizin kesinleştiği, dosyanın esasına ilişkin karar vermek üzere İstanbul Hukuk Mahkemeleri Tevzii Bürosuna gönderildiği, dosyanın İstanbul 14. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2015/225 Esas sayısına kaydının yapıldığı ve anılan mahkeme tarafından da 09/01/2018 tarihinde davanın kısmen kabulü yönünde karar verildiği anlaşılmıştır.
İlk derece mahkemesince verilen nihai nitelikteki 09/01/2018 tarihli işbu kararın, Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçtiği tarihten sonra verildiği açıktır. Bölge Adliye Mahkemeleri faaliyete geçmeden önce verilen görevsizlik kararının ise temyiz edilmeksizin kesinleştiği hususunda şüphe bulunmamaktadır. 6100 sayılı HMK geçici 3/2. maddede; Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanun'un 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 427 ila 454. madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı, bu kararlara ilişkin dosyaların bölge adliye mahkemelerine gönderilemeyeceği düzenlenmiştir. Bu düzenleme nedeniyle bir dosyada 20.07.2016 tarihinden önce HUMK hükümlerine göre temyize tabi nihai bir karar verilmiş, bu karar temyiz edilmeyerek kesinleşmiş ise dosyada kesinleşinceye kadar verilecek tüm kararlar HMK hükümlerine göre istinafa tabi, görevsizlik kararı temyiz sonucu kesinleşmiş ise doğrudan HUMK hükümlerine göre temyize tabidir (emsal nitelikteki, Dairemizin, 03.04.2019 gün, 2018/328 Esas-2019/2593 Karar ve 10.06.2019 gün 2018/2586 Esas-2019/4143 Karar sayılı ilamları). Bu itibarla, Bölge Adliye Mahkemeleri faaliyete geçmeden önce verilen ve temyiz edilmeksizin kesinleşen görevsizlik kararının HMK’nın geçici 3/2. maddesinin uygulanmasını gerektirmeyeceği, başka bir söyleşiyle, bu durumun 09/01/2018 tarihinde verilen nihai hükmün 1086 sayılı Kanun hükümleri çerçevesinde temyiz incelemesine tabi tutulmasını gerektirici mahiyet taşımadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle, mahkemece verilen nihai kararın kanun yolu incelemesi Bölge Adliye Mahkemesine aittir. Belirtilen sebeplerle, bölge adliye mahkemesince, başvurulacak kanun yolunun temyiz olduğundan bahisle dosyanın Yargıtay ilgili hukuk Dairesine gönderilmek üzere ilkderece mahkemesine geri çevrilmesi doğru görülmemiştir. Bu itibarla; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince verilen kararın bozularak kaldırılmasının, dosyanın, istinaf incelemesi için ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere ilk derece mahkemesine geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesinin 04.10.2018 tarih ve 2018/673-990 sayılı kararının BOZULARAK KALDIRILMASINA, dava dosyasının ilk derece mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy