MAHKEMESİ: ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ
TÜRK MİLLETİ ADINA
Taraflar arasında görülen davada ... 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 03/05/2017 tarih ve 2015/391 E. - 2017/181 K. sayılı kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesince verilen 23/11/2017 tarih ve 2017/1020-2017/1054 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin “MİS” ibareli tanınmış markanın sahibi olduğunu, davalı şirketçe yapılan 2012/104137 sayılı “MİRSÜT” ibareli marka tescil başvurusuna, iltibas, tanınmışlık ve kötüniyet vakıalarına dayalı olarak yaptıkları itirazın nihai olarak ... tarafından reddedildiğini, kurum kararının haksız ve hukuka aykırı olduğunu, zira, “MİRSÜT” ibaresindeki “SÜT” kelimesinin tanımlayıcı unsur olup, markanın esas ve baskın unsurunun "MİR" ibaresi olduğunu, "MİR" ibaresinin de müvekkilinin markasında yer alan "MİS" ibaresinin son harfinin değiştirilerek yaratıldığını, müvekkilinin markasında kullanılan yeşil ve beyaz renklerin de davalı markasında aynen kullanıldığını, yazım stili ve elips şeklinin de birebir taklit edildiğini, davalının "MİRSÜT" markasının müvekkilinin "MİS" ibareli markaları ile 29, 30 ve 35. sınıfta yer alan mal ve hizmetler yönünden ayırt edilmeyecek kadar benzer bulunduğunu, müvekkilinin "MİS" markasının Paris Sözleşmesinin 1. mükerrer 6. maddesi ile 556 sayılı KHK'nın 8/4 maddesi anlamında tanınmış marka olduğunu ileri sürerek, davaya TPMK ... kararının iptalini ve davalı şirkete ait markanın hükümsüz kılınmasını istemiştir.
Davalı kurum vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Davalı şirket vekili, müvekkilinin başvurusunun unvanındaki "MİRİOGLU" ibaresi ile yapılan iş olan "SÜT" ibarelerinin birleşmesinden oluştuğunu, müvekkilinin başvurusu ile davacının markalarının benzer olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.
İlk derece mahkemesince iddia, savunma ve bilirkişi raporu doğrultusunda, davalının "MİRSÜT+şekil" unsurlu marka başvurusu ile davacının "MİS" unsurlu tescilli markaları arasında 29. ve 30. sınıftaki tüm mallar ile 35. sınıfta yer alan "müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için malların "et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri. Kuru bakliyat, hazır çorbalar, bulyolar, zeytin, zeytin ezmeleri, yenilebilir bitkisel yağlar, kurutulmuş, konservelenmiş, dondurulmuş, pişirilmiş, tütsülenmiş, salamura edilmiş her türlü meyve ve sebzeler (gıda maddesi olarak hazırlanan polen dahil). Kuru yemişler. Fındık ve fıstık ezmeleri, tahin. Yumurtalar, yumurta tozları. Patates cipsleri. Kahve, kakao; kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esasla içecekler. Makarnalar, mantılar, erişteler. Pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar. Bal, arı sütü, propolis. Yiyecekler için çeşni/lezzet vericiler. Mayalar, kabartma tozları. Her türlü un, irmikler, nişastalar. Toz şeker, kesme şeker, pudra şekeri. Çaylar, buzlu çaylar. Şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler. Sakızlar. Dondurmalar, yenilebilir buzlar. Tuz. Hububat (tahıl) ve mamulleri. Pekmez." bir araya getirilmesi hizmetleri; (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir.)" hizmetleri yönünden biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel ve sescil olarak, ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerliğin bulunduğu, yukarıda belirtilen mal ve hizmetlerin davacı marka kapsamında da yer aldığı, göze çarpan unsurun MİR-MİS şeklinde ön plana çıktığı, taraf markaları arasında iltibas oluşturmayan mallar ve hizmetler yönünden ise davalının marka başvurusu nedeniyle davacının süt ve süt ürünleri konusunda tanınmış kabul edilecek markasından haksız yararlanacağı, onun ayırt edici karakterine zarar vereceği, tanınmışlığından istifade edeceği iddialarının kanıtlanmadığından, 556 sayılı KHK'nın 8/4. maddesindeki koşulların oluşmadığı ve davalı başvurusunun kötü niyetle yapıldığının da kanıtlanmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalı TPMK ...'nın 2015-M-9037 sayılı kararının dava konusu 2012/104137 sayılı markanın kapsamında yer alan 29. ve 30. sınıftaki tüm mallar ile 35. sınıfta yer alan ve kararda gösterilen bir kısım hizmet yönünden iptaline ve davaya konu başvuru markasının yukarıda zikredilen 29, 30 ve 35. sınıftaki emtialar yönünden markanın hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.
Karara karşı taraf vekillerince ayrı ayrı istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.
İstinaf mahkemesi tarafından yapılan yargılama sonucunda mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 13,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden taraflardan ayrı ayrı alınmasına, 01/04/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.