MAHKEMESİ: ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ
TÜRK MİLLETİ ADINA
Taraflar arasında görülen davada ... 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 15/12/2016 tarih ve 2014/343 E. - 2016/342 K. sayılı kararın davacı vekili ile davalı TPMK vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 21/12/2017 tarih ve 2017/1178-2017/1177 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirketin, "KORTEKS" ibareli tanınmış markaların sahibi olduğunu, davalı şirketçe 26.11.2012 tarihinde yapılan 2012/98374 sayılı, 24. ve 35. sınıf mal ve hizmetlerde geçerli, "TOR-TEX" ibareli marka başvurusuna, müvekkili şirketçe karıştırılma ihtimali ve tanınmışlık hukuki sebeplerine dayanılarak yapılan itirazın nihai olarak TPMK ... tarafından reddedildiğini, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, ...'nın 2014-M-9594 sayılı kararının iptalini ve anılan marka tescil edilmiş ise markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkin edilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Davalı Toroslar Tekstil Tic. ve San. Ltd. Şti. vekili, markalar arasında benzerlik bulunmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.
İlk derece mahkemesince, dava konusu başvurunun kapsadığı çekişmeli mal/hizmetler, davaya mesnet gösterilen markaların 24. ve 35/06 grup mal ve hizmet sınıflarını içermesi yönünden aynı/aynı tür olduğu, 35/01, 02, 03, 04, 05 alt gruptaki hizmetlerin ise davacı markalarında yer almayan farklı ilişiksiz hizmetler olduğu, "TOR-TEKS" ibareli davalı markasının, davacı markasına görsel ve işitsel olarak benzediği, taraf markalarını bir arada gören ortalama tüketici, davalı taraf markasını davacı markalarının seri markası ve/veya marka sahibi firmalar arasında ilişki olduğunu düşüneceği, emtia listesinde yer alan hizmetlerin aynı/benzer olması ve markalar veya markaların sahipleri arasında bağlantı kurulması ihtimalinin bulunması sebebiyle ortalama tüketicinin yanılgıya düşmesinin muhtemel olduğu, 556 sayılı KHK'nın 8/4 maddesinde yer alan koşulların somut olayda gerçekleşmediği, davalının 2012/98374 nolu marka başvurusuna konu ibaresinin emtia listesinde olan 24. sınıf “Dokunmuş veya dokunmamış kumaşlar. Ev tekstil ürünleri (bayraklar, flamalar, mendiller dahil).” ve 35. sınıf “Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için Dokunmuş veya dokunmamış kumaşlar. Ev tekstil ürünleri (bayraklar, flamalar, mendiller dahil). Koruyucu amaçlı olanlar hariç her türlü malzemeden yapılmış iç-dış giysiler, çoraplar. Ayak giysileri. Baş giysilerinin bir araya getirilmesi hizmetleri; (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir.)” mal ve hizmetleri bakımından 556 sayılı KHK m.8/1-b bendi anlamında iltibas oluşturduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile ... ...'nın 18/06/2014 tarih 2014-M-9594 sayılı kararının bu hizmetler yönünden iptaline ve markanın bu hizmet sınıfları yönünden hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.
İlk derece mahkemesinin kararına karşı, taraf vekilleri istinaf yoluna başvurulmuştur.
... Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde ilk derece mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca bölge adliye mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından bölge adliye mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı TPMK'dan alınmasına, 04/04/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.