MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ
TÜRK MİLLETİ ADINA
Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 25/05/2017 tarih ve 2016/296 E.- 2017/220 K. sayılı kararın davalı TPMK vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 07/12/2017 tarih ve 2017/1081-2017/1122 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı TPMK tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, "Frency&Mercury" markasının 2005 yılında davacı şirket tarafından kullanılmaya başlandığını, 30 ülkede kullanıldığını, uluslararası tescillerinin olduğunu, Türkiye’de Global Design Gözlük Ltd. Şti. aracılığıyla faaliyette bulunduğunu, davalının 9. sınıfta "Frency & Mercury" ibareli 2015/33329 sayı ile yaptığı başvuruya itirazlarının nihai olarak TPMK YDİK tarafından red edildiğini, kararın hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek TPMK YDİK'nın 2016-M-6319 sayılı itirazın reddine ilişkin kararın iptali ile dava konusu markanın tescil kapsamında bulunan tüm mal ve hizmetler bakımından hükümsüzlüğüne karar verilmesini istemiştir.
Davalı TPMK vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Diğer davalı vekili, ülkesellik prensibi gereği YİDK kararının hukuka uygun olduğunu, markalar arasında ayniyet veya ayırt edilemeyecek benzerlik bulunmadığını, davacının tescil tarihi itibariyle Türkiye’de 09. sınıf kapsamında fiili bir kullanımının bulunmadığını, davacı markalarının tanınmış marka olmadığını, davacı yurt dışı tescilinin 09. sınıfta yalnızca güneş gözlüğü alanında olduğunu, davacının Japonya’da tescilli markasının “Frency&Mercury Eyewar” olduğunu, davalının 09. sınıfta tescilli birçok markasının bulunduğunu, davacının Freddie Mercury'e olan hayranlığı nedeniyle gözlük ürünü tasarladığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kaspsamına göre, davalının 09. sınıf ürünler için marka tescil başvurularının bulunduğu, davacı şirketin Türkiye'de tescilli markası bulunmadığı, davacı şirketin "Frency & Mercury" ibareli markasının 2005 yılında Japonya'da tescil edilip kullanılmaya başlandığı, WIPO' da uluslararası tescillerinin bulunduğu, yurt dışında web sayfalarıyla ticari faaliyetlerini tanıttığı, birçok kataloğunun bulunduğu, Türkiye'de başvuru tarihinden evvel kullanıma başlandığı, davacının Türkiye'de mallarını piyasaya sunmasıyla birlikte özgün nitelikteki "Frency & Mercury" ibareli tanıtım işareti üzerinde 556 sayılı KHK'nın 8/3.maddesi kapsamında haksız rekabet hükümlerine göre korunması gereken bir hukuki durum kazandığı, davalı eyleminin haksız rekakabete neden olacak nitelikte olduğu, davacı kullanımının 09. sınıftaki gözlük ürünlerine yönelik olduğu, davalı başvurusunun ise 9.sınıftaki tüm ürünler için yapıldığı, 09. sınıf ürün ve hizmetlerin alıcısı ve yararlanıcısı konumundaki ortalama tüketicinin iki markayı ilişkilendirmesinin kaçınılmaz olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, TPMK YİDK'nın 2016/M-6319 sayılı kararının davacı itirazlarının reddi yönünden iptaline, davalı adına tescilli 2015/33329 sayılı markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmiştir.
Kararı, davalı TPMK istinaf etmiştir.
Ankara Bölge Adliye Mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, davalı TPMK vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı TPMK temyiz etmiştir.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı TPMK'nın temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1.maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 10/04/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy