MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 03/12/2015 gün ve 2014/807-2015/696 sayılı kararı onayan Daire'nin 18/10/2018 gün ve 2016/12461-2018/6475 sayılı kararı aleyhinde davalılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili ile dava dışı ELT Lojistik Ltd. Şti. arasında 18/12/2007 tarihinde Genel Kredi Sözleşmesi akdedildiğini, bu sözleşme çerçevesinde adı geçen şirkete kredi kullandırıldığını, davalı BTA Bank'ın bu krediden kaynaklanan alacağın teminatı olarak müvekkiline hitaben teminat mektubu verdiğini, dava dışı şirketin kredi borcunu ödememesi ve bu nedenle davalı banka tarafından verilen teminat mektubunun tazmini amacıyla yapılan başvurunun, 20/04/2009 tarihinden itibaren moratoryum kararı alındığı ve aynı tarihte ilan edildiği, yeniden yapılandırmaya geçildiği ve bu yapılandırmayı yönetmek üzere BTA temsilcisinin atandığını, 07/12/2009 tarihinde yeniden yapılandırma sözleşmesinin imzalandığı, Almaata Kazakistan Uzmanlaşmış Finansal Mahkemesi tarafından borcun yeniden yapılandırılması amacıyla yapılan başvuruların kabul edildiği, dolayısıyla tazmin talebinin yerine getirilemeyeceği gerekçesi ile reddedildiğini, borcun bir kısmının ödendiğini ancak halen 60.000.000,00 USD miktarında alacaklarının bulunduğunu, davalı bankanın kredinin teminatını teşkil etmek üzere garantör sıfatıyla müvekkili lehine düzenlenen teminat mektubunda muhatap banka olarak sorumlu olduğunu, diğer davalı BTA Securities JSC'nin de tüzel kişilik perdesinin kaldırılması teorisi çerçevesinde sorumluluğunun bulunduğunu ileri sürerek, 60.000.000,00 USD miktarındaki banka alacağının 04/01/2010 tarihinden itibaren işleyecek %22,5 oranındaki temerrüt faizi BSMV ve ferilerileriyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalılar vekilleri, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davanın kabulüne, tahsilde tekerrür olmamak üzere 60.000.000 USD'nin 03.09.2010 tarihinden itibaren işleyecek yıllık %22.5 oranındaki temerrüt faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline dair verilen kararın davalılar vekillerince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.
Davalılar vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, istekleri halinde aşağıda yazılı bakiye 111,10 TL karar düzeltme harcının davalılara iadesine, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 477,45 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalılardan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 04/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.