MAHKEMESİ: ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ
TÜRK MİLLETİ ADINA
Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 19/12/2017 tarih ve 2017/89 E.- 2017/573 K. sayılı kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 10/01/2019 tarih ve 2018/653 E.- 2019/7 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı kurum vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin 2015/98710 sayılı “Çanakkale 17 speciale.çnknapoli.pizza” ibareli marka tescil başvurusunda bulunduğunu, davalı şirketin 2007/15684 sayılı "PIZZARIA DİNAPOLİ" ibareli markasını gerekçe göstererek yaptığı itirazın, davalı TPMK'nın 2016-M-11917 sayılı YİDK kararı ile kabul edilerek başvurularının reddine karar verildiğini, oysa müvekkilinin markasının esas unsurunun "çanakkale17" ibaresinden oluştuğunu, "speciale.çnknapoli.pizza" ibarelerinin ise tali unsur olduğunu, müvekkilinin markasının başında yer alan "Çanakkale 17 speciale" ibaresinin, davalının markasının ilk ibaresi olan "Pizzaria" ibaresinden çok farklı olduğundan iltibasın söz konusu olmayacağını ileri sürerek, davalı TPMK YİDK kararının iptalini ve marka başvurusunun müvekkili adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı Kurum vekili, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, davacının işyerinin müvekkiline ait marka tescilinden sonra açıldığını, aynı alanda faaliyet gösterdiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
İlk derece mahkemesince iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu marka ile davalının marka ve işaretleri arasında benzerlik bulunmadığı, markalar arasında 556 sayılı KHK maddesi 8/1-b anlamında iltibas ihtimalinin olmadığı, gerekçesiyle davanın kabulüne, davalı TPMK YİDK'nın 2016-M-11917 sayılı kararının iptaline karar verilmiştir.
Karara karşı davalılar vekillerince istinaf isteminde bulunulmuştur.
İstinaf mahkemesince, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, davalı Kurum ve davalı ... vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı Kurum vekili temyiz etmiştir.Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı kurum vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcı davalı kurumdan peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 09/12/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy