MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
TÜRK MİLLETİ ADINA
Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 09/06/2010 tarih ve 2009/31-2010/273 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin "Kent" ibareli bir çok markasının bulunduğunu, davalının 2007/12191 başvuru numarası ile "kentyıldızı" ibareli markayı tescil ettirmek istediğini, müvekkili tarafından iltibas hukuki nedenine dayanılarak yapılan itirazın nihai olarak TPMK YİDK'nın 21.11.2008 tarih 2008-M-5895 sayılı kararıyla reddedildiğini, anılan kararın hukuka aykırı olduğunu, davalı başvurusunun tescili halinde tüketiciler nezdinde iltibasa yol açacağını ileri sürerek anılan Kurum kararının iptaline, tescili halinde davalı markasının hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmesini istemiştir.
Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Davalı ... A.Ş. savunma yapmamıştır.
Mahkemece, tüm dosya kapsamı ve alınan bilirkişi raporuna göre, taraf markaları arasında görsel, biçimsel, anlamsal, sesçil benzerlik ve bütün olarak bıraktıkları toplu intiba ve markanın esas ve tamamlayıcı unsurları ile birlikte değerlendirildiğinde 556 sayılı KHK'nin 8/1-b maddesi anlamında halk nezdinde karışıklığa neden olacak derecede bir benzerlik ve iltibas tehlikesinin bulunmadığı kanaatine varıldığı, davalı markalarının "KENT" ve "BORINGER" asıl unsurlarından oluştuğunu, "KENT" ibaresinin ön plana çıktığı düşünülse dahi davaya konu marka başvurunun sadece "KENT" ibaresinden oluşmaması, bir isim tamlaması şeklinde ve bitişik olarak tanzim edilmesi, tüketicinin markayı bir bütün olarak ve "kentyıldızı" şeklinde algılayacak olması nedenleriyle taraf markaları arasında da 556 sayılı KHK'nin 8/1-b maddesi anlamında tüketici nezdinde karışıklığa neden olacak derecede bir benzerlik ve iltibas tehlikesinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 11/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy