MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ
TÜRK MİLLETİ ADINA
Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 26/12/2017 tarih ve 2017/177 E. - 2017/619 K. sayılı kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 17/01/2019 tarih ve 2018/650 E. - 2019/49 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Mustafa Ibrahim Adır tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin "İSTANBUL PHOTO AWARDS" ibaresini 16, 38 ve 41. sınıflarda marka olarak tescil ettirmek üzere davalı kuruma başvuruda bulunduğunu, ancak davalı kurumun başvuruyu 556 sayılı KHK’nın 7/1-a ve 7/1-c hükümlerini mesnet göstermek suretiyle reddettiğini, oysa başvuru markasının özgün olduğunu, tasviri olmadığını, bir an için tasviri nitelikte olduğu kabul edilse dahi, müvekkilinin söz konusu ibareyi tescil ettirmek istediği mal ve hizmetlerde yoğun bir şekilde kullanarak ayırt edicilik kazandırdığını ileri sürerek, davaya konu YİDK kararının iptalini istemiştir.
Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
İlk derece mahkemesince, iddia, savunma ve bilirkişi raporu doğrultusunda, dava konusu “İstanbul Photo Awards” marka başvurusu, ilişkin olduğu emtialardan bağımsız olarak değerlendirildiğinde, bir kelime markası olarak soyut anlamda ayırt ediciliği bulunan bir işaret olması nedeniyle başvurunun KHK. m. 5 ve 7/1-a anlamında reddinin uygun olmadığı, "İstanbul Photo Awards" ibaresi İstanbul Fotoğraf Ödülleri manasına gelmekte olup, fotoğraf ile ilişkisi olacak emtia açısından tasviri olduğu, ayırt ediciliğinin bulunmadığı, bu bağlamda 38 ve 41. Sınıftaki bir kısım hizmetler için "İstanbul Photo Awards" ibaresinin tasviri olduğu, markanın MarKHK m. 7/son anlamında kullanımla ayırt edicilik kazandığı ve davacının işletmesinin mal ve hizmetleri açısından ayırt edici hale geldiği, bir başka ifadeyle işaret ile davacı şirket arasında işletmesel bir bağ kurulduğu iddiasının ispat edilemediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, TPMK YİDK'in 2017-M-1839 sayılı kararının, "16/01; Kağıt, karton (mukavva); kağıt veya karton malzemeden mamul ambalajlama ve sarma malzemeleri, karton kutular; kağıttan yapılmış tek seferlik kullanıma mahsus ürünler (kırtasiye amaçlı ürünler hariç): kağıt havlular, tuvalet kağıtları, kağıt peçeteler. 16/02; plastik malzemeden mamul ambalajlama ve sarma malzemeleri.", "16/03; Matbaa ve ciltleme malzemeleri.", "16/05; Kırtasiye, büro, eğitim-öğretim, yazım, çizim, resim ve sanatçılar için malzemeler (mobilyalar ve cihazlar hariç): kırtasiye tipi kağıt ürünler, yapıştırıcılar, kalemler, silgiler, kırtasiye tipi bantlar, el işi için karton, yazı kağıtları, kopyalama kağıtları, yazarkasa kağıt ruloları, çizim aletleri, kara tahtalar, resim boyaları.", "16/06; Büro makineleri.","16/07Badana ve boya işleri için fırçalar ve rulolar.", "41/08; Tercüme hizmetleri." mal ve hizmetleri yönünden kısmen iptaline, fazlaya ilişkin istemlerin reddine karar verilmiştir.
Karara karşı taraf vekillerince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.
İstinaf mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, mahkeme kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle, taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, taraflardan temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 09/12/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy