MAHKEMESİ: ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ
TÜRK MİLLETİ ADINA
Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 28/12/2017 tarih ve 2017/167 E- 2017/642 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 25/01/2019 tarih ve 2018/695 E- 2019/94 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili,müvekkili şirketin pencere kasa ve kapı profilleri ile sektöründe bilinen bir firma olduğunu, 10.05.2016 tarihinde 2016/03688 numaralı profil isimli çoklu endüstriyel tasarım başvurusunda bulunduğunu, davalılardan Adopen A.Ş. tarafından çoklu endüstriyel tasarım kapsamındaki 01, 03, 10, 13, 15, 19, 22, 23, 25, 33, 34 sıra numaralı tasarımlara itiraz edildiğini, TPMK tarafından verilen 20.03.2017 tarih ve 2017/T-314 sayılı YİDK ile 2016/03688 numaralı profil isimli çoklu endüstriyel tasarımın 01, 03, 10,15, 19, 22, 23, 25 sıra numaralı tasarımlarının iptal edildiğini, halbuki itiraza mesnet tasarımlar ile müvekkili tasarımlarının farklı olduğunu ileri sürerek TPMK tarafından verilen 20.03.2017 tarih ve 2017-T-314 sayılı kararın iptaline ve tasarım başvurularının tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı şirket vekili, dava konusu edilen 2016/03688 sayılı tasarımın müvekkilinin 2014/00527 sayılı tasarımı ile aynı olduğunu ve yenilik vasfı taşımadığını, başvurunun kötü niyetli olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Davalı TPMK vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; somut olayda davaya konu olan profil tasarımı olduğu, teknik zorunluluklar haricinde profil tasarımında geniş bir seçenek özgürlüğü bulunduğu, dava konusu profil tasarımlarının genellikle kapı pencere kasa sistemlerinde kullanıldığından söz konusu ürünlerde bilgilenmiş kullanıcının bu ürünlerin satışının gerçekleştiği iş yerlerinde çalışan bir satış pazarlama görevlisi olabileceği, davacıya ait 2016 03688-1,2016 03688-3, 2016 03688-10, 2016 03688-15, 2016 03688-19, 2016 03688-22, 2016 03688-23, 2016 03688-25 numaralı tasarımların, sırası ile itiraza mesnet 2014 00527-17,18; 2014 00527-17,18; 2014 00527-4,5,6; 2014 00527-7, 2014 00527-24, 2014 00527-24, 2014 00527-30, 2014 00527-27 tasarımlarla bilgilenmiş kullanıcı gözünden benzer olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Karara karşı davacı vekili istinaf kanun yoluna başvuruda bulunmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesince, tasarımların bilgilenmiş kullanıcı gözünde benzer olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, davacıdan temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 18/12/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy