MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 16. HUKUK DAİRESİ
TÜRK MİLLETİ ADINA
Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 31/01/2017 tarih ve 2015/66 E- 2017/12 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi'nce verilen 08/03/2019 tarih ve 2017/3733 E- 2019/492 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili davacının 2011/79982 sayı ile "DECOWALL" markası için 24.27 ve 35. Sınıflarda marka başvurusunda bulunduğunu, ancak bu başvurunun davalının 2004/35968 sayılı "DECOWALL" markasına benzer olduğu gerekçesiyle TPMK YİDK tarafından kısmen reddedildiğini, redde mesnet markanın davalı firma tarafından on yıldan uzun süredir kullanılmadığını ileri sürerek davalı adına tescilli 2004/35968 sayılı "DECOWALLL" markasının kullanmama nedeniyle hükümsüzlüğüne karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili davanın reddini istemiştir.
İlk derece mahkemesince, davadan sonra 556 sayılı KHK’nin 14.maddesinin Anayasa Mahkemesi’nin 2016/148 E. 2016/189 K. sayılı ve 14.12.2016 tarihli kararı ile iptal edilmesi nedeniyle davanın konusuz kaldığı gerekçesiyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.
Bu karara karşı davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi’nce, ilk derece mahkemesinin davanın yasal dayanağı olan 556 Sayılı KHK’nin 14. maddesinin Anayasa Mahkemesi tarafından iptali nedeniyle davanın reddine karar vermesi gerekirken, davanın konusuz kalması nedeniyle davanın reddine karar vermesi usule uygun görülmemişse de, davalı tarafın istinaf talebi bulunmadığından bu hususun incelenmediği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 06/01/2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy