MAHKEMESİ: ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ
TÜRK MİLLETİ ADINA
Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 24/01/2018 tarih ve 2017/185 E.- 2018/15 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 10/01/2019 tarih ve 2018/663 E.- 2019/24 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin "Çaykovski+şekil" ibaresinin 30, 43. sınıflardaki mal ve hizmetleri kapsayan marka başvurusunda davalının "Çaynağme+şekil" ibareli 30, 43. sınıf mal ve hizmetleri kapsayan markaları ile itirazı üzerine anılan sınıfların başvuru kapsamından çıkartıldığnı, kararın haksız olduğunu, bütünsel olarak bıraktıkları umumi intiba itibariyle görsel, sescil ve anlamsal olarak markaların tamamen farklı olduklarını ileri sürerek YİDK'in 2017-M-2056 sayılı kararının iptaline, marka tescil işlemlerinin devamına karar verilmesini istemiştir.
Davalı TPMK vekili, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Davalı şirket vekili, davacının başvurusuna konu ibare ile müvekkili markaları arasında iltibasa yol açacak düzeyde benzerlik bulunduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
İlk Derece Mahkemesince, redde mesnet markalar ile başvuru konusu işaretin biçim, düzenleme ve verdikleri mesajlar bakımından aynı veya benzer sescil, anlamsal ve görsel etkiyi bıraktıkları, bu nedenle kurum kararının yerinde olduğu gerekçesi ile davann reddine karar verilmiştir.
Karara karşı davacı vekilince istinaf isteminde bulunulmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesince, davacı şirketin başvurusu kapsamından çıkarılan 30. sınıftaki mallar ile 43. sınıf hizmetler, davalının itirazına mesnet markaların kapsamlarında da aynen yer aldığı, ibare bakımından farklı olduklaruı zira, başvurunun asli unsurunun özgün biçimde düzenlenmiş şekil unsuru ile "Çaykovski" ibaresinden, itiraza mesnet markaların asli unsurlarının ise yine özgün biçimde düzenlenmiş şekil unsuru ile "Çaynağme" ibaresinden oluştuğu, buna göre, taraf markalarında yer alan şekil unsurlarının bir müzik işareti olmaları dışında benzerlik taşımadıkları, başvurudaki şekil unsurunun, davalının itirazına mesnet markalardaki şekil unsurundan farklı olduğu, söz konusu şeklin ayırt edici bulunduğu, markalardaki kelime unsurlarının da bir bütün olarak algılanacakları, başvuru konusu ibarenin "ÇAY-KOVSKİ" biçiminde "çay" kelimesinin seçilerek algılanmasının hayatın olağan akışına uygun olmayacağı, yine itiraza mesnet markalaradaki ibarelerin de bir bütün olarak algılanacağı, markaların bütünü itibariyle ortalama tüketiciler üzerinde bıraktıkları izlenim dikkate alındığında, söz konusu markalar arasında 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında benzerlik ve iltibas tehlikesinin bulunmadığı gerekçsi ile davacı vekilinin istinaf isteminin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kabulüne, TPMK YİDK'in kararının iptaline, markanın tesciline ilişkin işlemlerin devamına ilişkin talebin, söz konusu işlemler idari nitelikte bulunduğundan reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.
İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalılar vekillerinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan ayrı ayrı alınmasına, 15/01/2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy