MAHKEMESİ: BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 01/11/2017 tarih ve 2015/43 E- 2017/883 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 01/03/2019 tarih ve 2018/945 E- 2019/207 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında 02.01.2014 tarihinde taşıma sözleşmesi yapıldığını, sözleşmenin 9. maddesi gereği müvekkilinin yüklenici olarak 235.000.- TL karşılığında teminat mektubu verdiğini, aynı maddeye göre yüklenicinin bu işten dolayı davalıya herhangi bir borcunun olmadığının tespitinden sonra kesin teminatın tamamının iade edileceğinin düzenlendiğini, müvekkili tarafından yüklenilen işin eksiksiz olarak yerine getirildiğini ve sürecin tamamlandığını, iş bitiminden sonra defalarca teminat mektuplarının iadesinin talep edildiğini, ancak davalının teminat mektuplarını iade etmediğini ileri sürerek Yapı Kredi Bankası A.Ş tarafından verilen ... nolu 130.000.- TL tutarında teminat mektubu ile Türkiye Finans Katılım Bankası A.Ş. tarafından verilen 137-VT-005858 nolu 105.000.- TL tutarındaki teminat mektuplarının müvekkiline iadesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkili ile MSB Akaryakıt İkmal ve NATO Pol Tesisleri İşletme Başkanlığı(ANT) arasında 30.12.2013 tarihinde TSK 2014 yılı ihtiyacı olan akaryakıtın taşınması sözleşmesinin yapıldığını, müvekkili şirketin bahse konu sözleşme gereğini yerine getirmek üzere alt yüklenici taşıma firmaları ile sözleşmeler imzaladığını, taşıma işleri devam ederken ANT Başkanlığının müvekkili TP'ye gönderdiği 29.09.2014, 14.10.2014, 03.11.2014 ve 17.11.2014 tarihli yazılarda TSK 2014 yılı ihtiyacı olan akaryakıtın kara yolu ile motorin taşıma sözleşmesi uyarınca yapılan sevkiyatlarda bazı usulsüzlükler belirlendiğini, bu kapsamda davalı uhdesindeki...plaka numaralı araç ile Çukurhisar Tank Çiftliğinden 08.01.2014 tarihinde çıkışı yapılan 19.500 kg F-54 motorinin 5. Ana Bakım Merkezi Komutanlığı'na teslim edilmediğinin bildirildiğini, bu nedenle müvekkili şirketin hakedişlerinden mal bedeli, ceza ve navlun bedeli adı altında kesinti yapıldığını, akaryakıtın birliğe taşınması sırasında usulsüzlük yapıldığından banka teminatlarının ANT Başkanlığının yapacağı inceleme sonuna kadar iade edilmemesinin haklı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
İlk Derece Mahkemesince tüm dosya kapsamına göre; davalının dava dışı Türk Silahlı Kuvvetlerine petrol taşıma işini üstlendiği, davacının ise davalı şirketin alt yüklenicisi olduğu, Milli Savunma Bakanlığı müfettişleri tarafından düzenlenen raporda...plakalı araç ile getirilen yakıttan alınan numune üzerinde yapılan analiz sonucunda partikül içerdiği ve yakıtın reddedildiğinin belirtildiği, bu sebeple firmaya cezai işlem uygulanarak söz konusu tanker ile yakıt taşıma işine son verildiği, yine Çukurhisar 2. İşletme Müdürlüğü yetkililerince TF-8 tank çiftliğinde dolumu gerçekleşen tankerlerde 07.05.2014 tarihinde yapılan kontrollerde davalı adına taşıma yapan davacı firmaya ait 06 DP 0546 plakalı tanker sürücüsüne akaryakıt sevk evrakı ile birlikte verilen yedi adet plastik mühürden bir tanesinin yerine seri numarası farklı bir mühür takıldığının tespit edildiği, bu işlem sonucunda araç sürücüsünün taşıma işinden men edildiği ayrıca bu usulsüzlükler sebebiyle davalı şirkete cezai işlemler uygulandığı, taraflar arasındaki sözleşmeye göre, teminat mektuplarının iade edilebilmesi için öncelikle davacının davalıya borcunun kalmaması ve aralarında çıkması muhtemel veya çıkacak bir hukuki problemin bulunmaması gerektiği somut olayda teminat mektuplarının iade şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesince; teminat mektuplarının iade edilebilmesi için öncelikle davacının davalıya borcunun kalmaması ve aralarında çıkması muhtemel veya çıkacak bir hukuki problemin bulunmaması gerektiği, somut olayda teminat mektuplarının iade şartlarının oluşmadığı yönündeki belirlemede bir isabetsizlik olmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 24/06/2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.