MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ
TÜRK MİLLETİ ADINA
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 8. Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 12.02.2019 tarih ve 2018/734-2019/96 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili; taraflar arasında 19.10.2012 tarihli “Ticari İşletme Hisse Devir Ek Sözleşmesi” imzalandığını, bu kapsamda sözleşmenin 3/b maddesine göre müvekkiline ait bir kısım borçların davalı tarafça ödenmesinin kararlaştırıldığı halde ödenmediğini, sözleşmeye göre üstlenilen edimlerin yerine getirilmemesi halinde davalının davacıya cezai şart ödeyeceğinin hükme bağlandığını, bu hususta 250.000,00 TL bedelli 19.10.2012 tarihli teminat senedi verildiğini, bu hususta ihtarname gönderildiğini, borçların müvekkilince ödendiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 6100 sayılı HMK’nın 107. maddesi kapsamında belirlenerek müvekkilinin sözleşmeden doğan 10.000,00 TL cezai şartın 12.04.2013 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek ticari faiziyle tahsilini talep ve dava etmiş, mahkemece verilen sürede 250.000,00 TL için harç ikmal edilmiştir.
Davalı; sözleşmenin gereklerinin bir kısmının ifa edildiğini, senedin verilmesi halinde borçların ödeneceğinin belirtilmesine rağmen senedin verilmediğini, senedin iadesi haline borçların ödeneceğini beyan etmiştir.
Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre; talebe konu cezai şart miktarının taraflar arasında akdolunan sözleşmenin 6. maddesinde açıkça kararlaştırıldığı, iş bu davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağı, dava tarihi 05.06.2013 olup dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6100 sayılı yasanın 109/2. Maddesine göre kısmi dava açılması olanağının bulunmadığı, belirsiz alacak davası olarak açılan davada hukuki yararın bulunmaması sebebiyle HMK 114/1-h maddesi gereği dava şartının bulunmadığı gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 13/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy