MAHKEMESİ: İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 14. HUKUK DAİRESİ
TÜRK MİLLETİ ADINA
Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 3. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 31/01/2018 tarih ve 2017/532 E- 2018/54 K. sayılı kararın davalı Tasfiye Memuru ... tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nce verilen 28/02/2019 tarih ve 2018/1060 Esas- 2019/297 Karar sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı Tasfiye Memuru ... tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacılar vekili; müvekkillerinin tasfiye halinde Ufuk Deniz Gemicilik Ticaret Ltd. Şti.’nin çalışanları olup iş akitlerinin feshi sonrası şirketten olan işçilik alacaklarının tahsili amacı ile davalı şirket aleyhine icra takibi başlatıldığını, icra takiplerinin tasfiye memurunun itirazı sonucu durması üzerine şirket aleyhine İstanbul Anadolu 13. İş Mahkemesinin 2016/167 Esas ve İstanbul Anadolu 23. İş Mahkemesinin 2015/559 Esas sayılı dosyaları ile itirazın iptali davalarının açıldığını, anılan davaların derdest olduğunu ileri sürerek tasfiye halinde Ufuk Deniz Gemicilik Ticaret Ltd. Şti.’nin ihyasını talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili; müvekkilinin işlemlerinin usul ve yasaya uygun olduğunu, tasfiye sürecinde yetki ve sorumluluğun tasfiye memurunda olduğunu, dava açılmasına neden olunmadığından yargılama gideri ve vekalet ücretinden sorumlu olmadıklarını savunarak davanın reddini istemiştir.
Tasfiye memuru; tasfiye işlemlerinin usulüne uygun olarak yapıldığını, şirketin malvarlığının bulunmadığını, hukuki yararın bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
İlk derece mahkemesince, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davacılardan ... tarafından 09.11.2015 tarihinde 45.000.- TL alacağın tahsili için İstanbul Anadolu 22. İcra Müdürlüğü 2015/21961 esas sayılı, davacı ... tarafından da 13.08.2015 tarihinde 135.602,89 TL alacağın tahsili için İstanbul Anadolu 19. İcra Müdürlüğü 2015/15923 Esas sayılı dosyalarıyla icra takibine geçildiği ancak borçlu şirket yetkilisi olan tasfiye memuru ...'ın itirazları üzerine her iki takibin durması nedeniyle davacılar tarafından İstanbul Anadolu 13. ve 23. İş Mahkemelerine ayrı ayrı davaların açıldığı, anılan davalardaki yargılamanındevamı için davalı şirketin ihyasına karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne, davalı Tasfiye Halinde Ufuk Deniz Gemicilik Tic. Ltd. Şti.’nin İstanbul Anadolu 13. İş Mahkemesinin 2016/167 esas ve İstanbul Anadolu 23. Mahkemesinin 2015/559 esas sayılı davalar ve bu davalarda verilecek kararlarda infaz işlemleri ile sınırlı olmak üzere ihyasına, ek tasfiye memuru olarak önceki tasfiye memuru ...’ın tayinine karar verilmiştir.
Karara karşı tasfiye memuru tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre; tasfiye memurunun istinaf başvurusunun, hukuki yararın bulunduğu, tasfiye sırasında tasfiyenin gereği gibi yapılmamasından tasfiye memuru sorumlu olup taraf sıfatı bulunan tasfiye memurunun mahkemece hükmedilen harç, yargılama giderleri ve vekalet ücretinden sorumlu olduğu, anılan giderlerin ek tasfiye için ihya edilen şirketin tasfiye giderlerine eklenebileceği, 6102 sayılı TTK 547 uyarınca tasfiye memuru tayininde usulsüzlüğün bulunmadığı, tasfiyenin tamamlandığı aşamada davacılar tarafından açılan davaların devam ettiği, bu durumu bilebilecek olmasına rağmen tasfiyeyi kapatması nedeniyle tasfiye memuru lehine ücret takdir edilememesinde isabetsizliğin bulunmadığı, ilk derece mahkemesince verilen kararının usul ve esas yönünden kanuna uygun olduğu gerekçesiyle esastan reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı, tasfiye memuru tarafından temyiz edilmiştir.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı Tasfiye Memuru ...'ın temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcı davalı Tasfiye Memuru ...'dan peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 23/09/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.