MAHKEMESİ:TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 24.05.2016 gün ve 2014/303 E. - 2016/353 K. sayılı kararı onayan Daire'nin 10.01.2019 gün ve 2017/770 E. - 2019/225 K. sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, davacının Şekerbank A.Ş.'ye konut kredisi talebiyle müracaat ettiğini, davalılar Taksim Kurumsal Gayrimenkul Değerleme ve Danışmanlık AŞ, ... ve ... tarafından 07.07.2008 tarihinde düzenlenen ekspertiz raporunun davalı bankaya sunulduğunu, bu raporda 51 nolu bağımsız bölümle ilgili gayrimenkulün inşaatının %70,15 imalat seviyesinde ve değerinin 214.086.-TL olarak tespit edildiğini, davacının 16.07.2008 tarihinde bankadan 100.000.-TL lik kredi kullanarak alınan gayrimenkulün inşaatının Eylül 2009'da henüz başlanmamış olduğunu gördüğünü, bu durumun Kocaeli 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2009/127 D.İş sayılı dosyasıyla da tespit edildiğini ileri sürerek, fazlaya dair talep ve dava hakkı saklı kalmak kaydıyla 20.000.-TL maddi zararının ticari reeskont faiziyle birlikte tazminini talep ve dava etmiştir. Davalılar .... ve ... vekili, davalı banka ile müvekkili davalılar arasındaki “ekspertiz hizmet sözleşmesi” gereğince satım konusu olan gayrimenkulün teminat değerinin tespit edildiğini, sözleşmenin nisbiliği ilkesi gereğince davacı tarafın iddia ettiği zarar ile davalıların fiilleri arasında illiyet bağı bulunmadığını, davanın müvekkilleri açısından husumetten reddi gerektiğini, davacının taşınmaza yönelik satın alma iradesini taşınmaz satıcısıyla görüşerek müzakere ederek ve davalı banka ve davalıların hiçbir dahili olmaksızın gerçekleştirdiğini, rapor düzenlenirken davacı tarafından resmi makamlar tarafından onaylı herhangi bir bilgi sunulmadığını, sözkonusu belgelerin davalı tarafından temininin mümkün olmadığını ve bu nedenle şifahi bilgi ile değerlendirme yapıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Davalı ... A.Ş. vekili, somut olayda müvekkiline sorumluluk yüklenemeyeceğini savunmuştur.
Diğer davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı ... A.Ş. yönünden açılan davanın yargılama aşamasında davacı tarafından davalının ibra edilmesi nedeniyle reddine, davalılar Taksim Kurumsal Gayrimenkul Değerleme ve Dan. A.Ş., ... ve ... hakkında açılan davanın sübut bulmadığından reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.
Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 31,10 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 520,95 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 04.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.