MAHKEMESİ:FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 01/07/2015 tarih ve 2014/230-2015/204 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirketin özel grafik tasarım tekstil ürünleri, ev eşyaları, çanta ve ayakkabı imalatı ve ticareti konusunda 2009 yılından beri "DOGO" markasıyla faaliyet gösterdiğini, markaların müşteriler nezdinde ayırt edici hale getirdiğini, müvekkili şirketin, 2012/20798 başvuru numarasıyla "Dogostore" markası için 14, 16, 18, 20, 25 43 , 35. sınıflar için başvuruda bulunduklarını, ilan sürecinde davalı şirketin itirazı üzerine davalı kurumca, söz konusu itirazın kısmen kabulüne karar verildiğini, müvekkillerinin markası ile marka başvurusunun reddine gerekçe olan davalı Togo A.Ş. markaları arasında iltibas bulunmadığını, davalının TOGO ana ibareli markaları ile müvekkilinin markasının görsellerinin, anlamlarının, genel görünümlerinin benzemediğini, markaların hitap ettiği kitlelerin birbirinden farklı olduğunu, müvekkili şirketin "dogostore" ve "dogo" ibareleri üzerinde 556 sayılı KKK md.8/3-a,b anlamında öncelikli ve üstün hak sahibi olduğunu, davalı markasının tanınmış marka olmadığını ileri sürerek davalı kurumun 2014-M-4560 sayılı ve 31.03.2014 tarihli YİDK kararının iptaline, markadan çıkartılan 18.02, 18.04, 25.01, 25.02, 25.03 sınıflar dahilindeki mallar ile 35.06 alt grubun 18.02, 18.04, 25.01, 25.02, 25.03 dahilindeki malların satışı hizmetleri için de müvekkil adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı Kurum vekili, açılan davanın yerinde olmadığını, YİDK kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu söyleyerek davanın reddini istemiştir.
Davalı Şirket davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, taraf markaları arasında, tescil istenen sınıflar bakımından, 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi anlamında iltibas riski bulunduğu, davacının müktesep hakkı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 11/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.