MAHKEMESİ: FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 10.03.2016 gün ve 2014/84 - 2016/18 sayılı kararı bozan daire'nin 26.09.2018 gün ve 2016/14515 - 2018/5728 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, davacının "ZÎNCO" markasını ilk olarak 1996 yılında kullanmaya başladığını, "ZÎNCO" ibareli markalarının başta 05. ve 29. sınıflar olmak üzere çeşitli sınıflar için tescil ettirilmiş olduğunu, ilaç sektöründe kullanılan bir elementin adı olmadığını, literatürde çinko elementinin karşılığının Latince'de "zinkum", İngilizce'de "zinc", Almanca'da "zink" olduğunu, davalının "zincoday" ibaresini marka olarak tescil ettirmiş olmasının "ZİNCO" markasının tanınmışlığından faydalanılmak istenmesinden kaynaklandığını, "ZİNCO" markasının tanınmış marka haline geldiğini, Yargıtay'ca onanan Ankara 3. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2011/31 E. ve 2012/182 K. sayılı kararında bu durumun tespit edilmiş olduğunu, davalının 2009/18825 tescil numaralı "zıncoday" markasının davacının markalarına ayniyet derecesinde benzer olduğunu davalı markasının MarKHK m.8/l/b, 8/3, 8/4 maddeleri kapsamında davacı markası ile benzer olduğunu ileri sürerek tüm emtialar bakımından hükümsüzlüğünü ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, "ZİNCO" ibaresinin ilaç sektöründe sıklıkla kullanılan kimyasal bir elementin adı olduğunu, bu özelliği itibariyle ayırt ediciliğinin olmadığını, ayırt ediciliği zayıf bir markayı seçen kişinin iltibas içermeyen benzerlerinin tesciline ve kullanımına katlanmak zorunda olduğunu, davalının 2009/18825 tescil numaralı markasının davacı markaları ile benzer olmadığını, TPMK nezdinde "zinc" ibaresini içerir birçok marka başvurusu bulunduğunu, bu markalardan birçoğunun tescil edilmiş olduğunu ve markaların kullanıldığı ürünlerin piyasada satışının yapıldığını, ilaç markaları bakımında göz önünde bulundurulması gereken hedef kitlenin öncelikle doktorlar olduğunu, ikinci hedef kitlenin ise eczacılar olduğunu, ilaç markalarının hitap ettiği kesime ortalama dikkat seviyesine sahip hastaların dahil edilmemesi gerektiğini savunarak haksız davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuştur.
Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 38,50 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 477,45 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 26.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.