MAHKEMESİ:TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi'nce verilen 08.06.2017 gün ve 2017/295 - 2017/262 sayılı kararı bozan Daire'nin 13.03.2019 gün ve 2017/4116 - 2019/2110 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin İran'da faaliyet gösteren bir firmaya toz boya satışı için 65.000 Euro bedelle, teslim yeri İran olmak üzere anlaşma yaptığını, malların nakliyesi için de davalı Güler Ulus. Nak. Tur. Gıda Toprak Mah. Taah. İth. İhr. San. ve Tic. Ltd. Şti. ile anlaşarak taşıma bedeli olarak 6.600,00 USD ödediğini, ancak taşımayı yapan aracın diğer davalıya ait olduğunu öğrendiğini, aracın İran gümrüğünden geçişine izin verilmemesi üzerine taşıyanın yükü başka bir araca tahliye ettiğini, araçta soğutma özelliği bulunmaması nedeniyle malın yüksek sıcaklığa maruz kalarak geri dönülemez şekilde hasara uğradığını, alıcının da malı teslim almadığını ve bedelini ödemeyeceğini bildirdiğini, her iki davalının gereken özeni göstermemesi nedeniyle yükün hasarlandığını ileri sürerek, 65.000 Euro ve 6.600 USD'nin fiili ödeme gününden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekilleri, davanın reddini istemiştir.
İlk derece mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen kararı karşı davacı vekili ve davalı Tuana... Ltd. Şti. vekili istinafa başvurmuş, istinaf mahkemesince ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmiş, esastan yeni bir hüküm kurulmuş; kararı davalı Güler... Ltd. Şti. vekilinin temyizi üzerine Dairemizce, ilk derece mahkemesi kararının istinaf kanun yoluna tabi olmadığı gerekçesiyle istinaf mahkemesi kararının bozularak kaldırılmasına karar verilmiş ve yerel mahkeme kararı bozulmuştur.
Bu kez davacı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 31,10 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 520,95 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 16.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy