MAHKEMESİ: ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 10/10/2017 tarih ve 2015/417 E. - 2017/419 K. sayılı kararın ayrı ayrı davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin Esastan Reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 04/04/2019 tarih ve 2018/972 E- 2019/414 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi ayrı ayrı davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin "KALE" esas ibareli tanınmış markanın sahibi olduğunu, davalının, bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki "kalecity" ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere davalı TPMK’na başvuruda bulunduğunu, 2013/37873 kod numarasını alan başvuruya müvekkilince yapılan itirazın nihai olarak YİDK tarafından reddedildiğini, oysa markaların ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğunu, karıştırma ihtimali olduğunu, marka tescilinin müvekkilinin markalarını sulandıracağını, itibarına zarar vereceğini, markaların aynı alanda kullanılacağını, davalının kötü niyetli olduğunu ileri sürerek 2015-M-6761 sayılı YİDK kararının iptaline, tescili halinde markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı şirket vekili, müvekkilinin başvurusu ile davacının itiraza mesnet markalarının benzer olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davaya konu başvuru markası ile davacının itiraz dayanağı markaları arasında benzerlik bulunduğu ve bu markalar arasında müşterek olarak tespit edilen mallar açısından iltibas tehlikesinin mevcut olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile YİDK 2015-M-6761 sayılı kararının 35/01-05, 35/06'nın konusunu oluşturması açısından (06. sınıfın tamamı, 07. sınıfın 02, 03, 05, 06, 08, 09, 10 ,11, 12, 13, 14,15, 16. alt sınıfları, 08. sınıfın 03 ve 05 alt sınıfları, 09. sınıfın tamamı, 14. sınıfın 02 alt sınıfı, 16. sınıfın 01-07 alt sınıfları, 18. sınıfın 01-03 alt sınıfları, 19. sınıfın tamamı, 20. sınıfın 01-13 alt sınıflar, 21. sınıfın 06-07 ve 10 alt sınıfları, 34. sınıfın tamamı), 37/09 sınıfları yönünden kısmen iptaline, davaya konu marka tescil edilmediğinden hükümsüzlüğüne ilişkin karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.
Karara karşı davalılar vekilleri tarafından ayrı ayrı istinaf yoluna başvurulmuştur.
Ankara Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre; mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, davacının "KALE" esas ibareli markaları ile davalının "kalecity" ibareli başvurusu arasında 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesinin şartlarının belirlenen sınıflar açısından bulunduğu gerekçesiyle davalı şirket ve davalı TPMK vekillerinin istinaf başvurularının esas yönünden reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalılar vekilleri tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, ayrı ayrı davalılar vekillerinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan ayrı ayrı alınmasına, 13/02/2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.