MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 28/06/2018 tarih ve 2016/282-2018/374 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinden davalı şirketçe para tahsil edildiğini ancak müvekkili tarafından tahsil edilen paranın birçok defa geri istenilmesine rağmen geri verilmediğini, bu nedenle Köln Eyalet Mahkemesinde davalı şirket aleyhine dava açıldığını, Köln Eyalet Mahkemesinin 22 O 731/05 sayı 02.11.2006 tarihli kararı ile davalı şirketten 90.498,66 Euro alacağın tazminine karar verildiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla Alman Köln Eyalet Mahkemesinin 02.11.2006 tarih ve 22 O 731/05 sayılı kararın tanınması ve tenfizine karar verilmesini talep etmiştir.
Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, Dairemizin bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre; davanın açıldıktan 4 yıl sonra tenfizi istenen ilamın 06/01/2014 tarihinde davalı ...'a tebliğ edildiği dava şartı bu sebeple oluşmadığından davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 01/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.