MAHKEMESİ: 1.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 12.12.2017 gün ve 2017/449 - 2017/276 sayılı kararı düzeltilerek onayan Daire'nin 15.04.2019 gün ve 2018/1003 - 2019/2921 sayılı kararı aleyhinde taraf vekilleri tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili müvekkilinin grafik tasarımcısı olduğunu, davalının 2002 yılında Dubai'de yapılacak projeler için davacıdan yardım talep ettiğini, bu işin ücret karşılığı yapılacağının davalıya belirtildiğini, Sultan Al Nahyan Camii, Dubai Burjuman Alış Veriş Merkezi, Zabel Park projeleri için uzun zaman ve emek harcayarak tasarımlar hazırladığını, yapılan işlerin davalıya teslim edildiğini, tasarımların bedelinin ödenmesini beklerken cami için yapılan çini tasarımların alış veriş merkezinde bilgileri ve rızaları olmadan kullanıldığını tespit ettiklerini, mali, manevi ve kişilik haklarına tecavüz edildiğini, FSEK'nın 68. maddesi uyarınca üç kat tazminat haklarının bulunduğunu ileri sürerek, 20.000.-TL manevi ve 30.000 USD maddi tazminatın 02.03.2006 tarihinden itibaren faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili,talebin zamanaşımına uğradığını, davacının davaya konu çalışmalarda gönüllü olarak çalıştığını ve ücret talep hakkı bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir
Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya ve tüm dosya kapsamına göre; davacı yanca dosyaya ibraz edilen uçak biletlerinin tarihi ve dosya kapsamındaki diğer delillere göre, davalı yanca işin 2004 yılı sonunda teslim alındığının kabulü gerekeceği, zira, davaya konu eserlerin bir anda ortaya çıkarılamayacak, yoğun emek ve mesai gerektiren eserler olduğu, bu nedenle zamanaşımı definin yerinde görülmediği, davacı yanca ortaya çıkarılan tasarımların FSEK anlamında güzel sanat eseri olduğu, davalı bu tasarımları davacının bilgisi dahilinde kullandığından FSEK’in 68. maddesine göre tazminat talep edilemeyeceği, ancak davacının telif ücreti talep hakkı olduğu, bu bedelin 28.12.2011 tarihli rapor doğrultusunda 30.000 USD olarak takdir edildiği gerekçesiyle, kesinleşen manevi tazminat talebi ile ilgili olarak yeniden hüküm tesisine yer olmadığına, maddi tazminat
talebinin kısmen kabulüne, 30.000 USD’nin dava tarihi itibarıyla karşılığı olan 46.647.-TL’nin 2.3.2006 tarihinden itibaren 3095 sayılı yasanın 4/a maddesi kapsamında devlet bankalarında 1 yıl vadeli olarak açılan mevduat hesaplarına uygulanan en yüksek faiz oranı uygulanmak sureti ile davalıdan tahsiline dair verilen karar taraf vekillerinin temyiz istemi üzerine Dairemizce düzeltilerek onanmıştır.
Bu kez taraf vekilleri karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, taraf vekillerinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin karar düzeltme isteklerinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 31,10 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 520,95 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen taraflardan ayrı ayrı alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 03.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.