MAHKEMESİ: ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 27/04/2017 tarih ve 2016/109 E- 2017/176 K. sayılı kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 04/07/2019 tarih ve 2018/1290 E- 2019/777 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı ve davalı kurum vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin “BİZİM” ve “BİZİM” esas unsurlu tescilli markalarının bulunduğunu, ayrıca “BİZİM TOPTAN” adı ile mağazacılık hizmeti verdiğini, müvekkilinin markalarının tanınmış olduğunu, davalı tarafından “BZM BİZİM MUTFAK 1950’DEN GÜNÜMÜZE +ŞEKİL” ibareli markanın 43. sınıf hizmetlerde adına tescili için 2014/78599 sayısı ile diğer davalı Kuruma marka tescil başvurusu yaptığını, marka başvurusuna karşı yaptıkları itirazın nihai olarak YİDK’in 20.01.2016 tarih ve 2016-M-497 sayılı kararı ile reddedildiğini, taraf markaları arasında iltibas koşullarının oluştuğunu, markalarının karıştırılma ihtimalinin çok yüksek olduğunu, davalının marka başvurusunun tescili halinde 556 sayılı KHK madde 8/4’de yer alan koşullarının gerçekleşeceğini, davalının kötü niyetli olduğunu ileri sürerek, YİDK’nın 20/01/2016 tarih ve 2016-M-497 sayılı kararının iptaline, 2014/78599 sayılı marka başvurusunun tescili halinde hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı ... vekili, müvekkilinin asıl markasının “BZM” olduğunu, taraf markalarının karıştırılma ihtimali bulunmadığını, “BZM” ibaresinin “BENİM ZENGİN MUTFAĞIM” olarak düşünüldüğünü, farklı sınıflara yönelmesi nedeni ile markalar arasında iltibas tehlikesinin bulunmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Davalı Kurum vekili, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının “BİZİM” ibaresine ağırlık vererek seri markalar yaratma amacı ile hareket ettiği, davacının markalarında esaslı unsurun, “BİZİM” ve “BİZİM MUTFAK” ibaresi olduğu, “BİZİM MUTFAK” ibaresinin anlamlı bir kelime olması ve “BZM” harflerinin de bu kelimeler ile aynı sessiz harfleri barındırması nedenleri ile davalı markasında arka planda kaldığının söylenemeyeceği, “1950’DEN GÜNÜMÜZE” ibaresinin ayırt ediciliğinin bulunmadığı, davacının “BİZİM MUTFAK” ibareli markaları ile davalının “BZM BİZİM MUTFAK” esas unsurlu marka başvurusunun sesçil, görsel ve anlamsal olarak benzediği, davalının marka başvurusunda yer alan 43.sınıf “Yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri.” ile davacının markalarında yer alan 29, 30, 32. sınıf emtianın birbiri ile ilişkili/bağlantılı olduğu, somut olayda 556 sayılı KHK madde 8/1-b koşullarının davalının marka başvurusunda bulunan 43.sınıf “yiyecek içecek sağlanması hizmetleri” yönünden oluştuğu, davacının “BİZİM” ibareli markasının gıda ürünleri alanında tanınmış olduğu kabul edilse bile somut olayda 556 sayılı KHK madde 8/4 koşullarının oluşmadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, YİDK'in 20/01/2016 tarih 2016-M-497 sayılı kararının davacının itirazının reddiyle ilgili 43/01 alt gruptaki “yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri” yönünden kısmen iptaline, YİDK iptaline yönelik fazlaya dair talebin reddine, hükümsüzlük talebinin kısmen kabul kısmen reddi ile 43/01 alt grupta “yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri” yönünden davalı markasının hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine, hükümsüzlükle ilgili fazlaya dair talebin reddine karar verilmiştir.
Karara karşı, taraf vekillerince istinaf kanun yoluna başvurmuştur.
Ankara Bölge Adliye Mahkemesince, taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.
Karar, davacı ve davalı Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dava, YİDK kararının iptali ve markanın hükümsüzlüğüne ilişkindir. TPMK bültenine göre, davacıya ait 29, 30 ve 32. sınıfları içeren ve mahkeme kararına esas teşkil eden 2000/19318, 2004/06003, 2009/00018, 2009/48308, 2009/48309 ve 2009/48310 sayılı markaların AJINOMOTO CO. INC unvanlı şirkete ait olduğu, markaların işlem bilgileri uyarınca 16/08/2013, 17/04/2017 tarihlerinde tam devir gördükleri anlaşılmıştır. Taraf ehliyeti 6100 sayılı HMK’nın 114/1-d bendi gereğince dava şartı niteliğinde olup, aynı Kanunun 115. maddesi gereğince mahkemece davanın her aşamasında kendiliğinden nazara alınması gerekmektedir. Mahkemece davacının karara esas teşkil eden markaların gerek dava tarihinde ve gerekse yargılamanın devamı sırasında sahibi olup olmadığının araştırılıp aktif dava ehliyeti hususunun değerlendirilerek karar verilmesi gerektiğinden, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.
(2) Bozma sebep ve şekline göre davalı Kurum vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesinin kararının resen BOZULARAK KALDIRILMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle bozma sebep ve şekline göre davalı Kurum vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 16/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy