MAHKEMESİ: ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 06/12/2017 tarih ve 2016/89 E- 2017/459 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 04/07/2019 tarih ve 2018/1314 E- 2019/764 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirketin 1989 yılında “ETİ POP KEK” markası ile kek üretmeye başladığını, üretime başladığı günden bu yana aralıksız olarak “POP”, “ETİ POP KEK”, “POP KEK”, “POPKEK” ibarelerinin üzerinde yer aldığı ürünleri satışa sunduğunu, kullanım sonucu ayırt edici nitelik kazanarak tanınmış bir marka haline geldiğini, davalı Kurum nezdinde tescilli 006896 sayılı ambalaj tasarımı, 8491 sayılı kek tasarımı, 8364 sayılı kek tasarımı, 2006/00490 sayılı ambalaj tasarımı, 2006/00491 sayılı kek tasarımının bulunduğunu, “POP KEK” ibaresinin müvekkili ile özdeşleştiğini, davalı şirketin tasarımlarının, müvekkilinin önceden tescil edilmiş tasarımları ve marka görsellerinde yer alan kullanımları ile benzer olduğunu, bu sebeple yeni ve ayırt edici niteliği bulunmadığını, dava konusu 2014/08547 sayılı “KEK” isimli yenilik ve ayırt edici nitelik taşımayan tasarım tescili talebinin müvekkilinin “POP KEK” ibareli ürünü ile bütünleşmiş olarak tanınmış hale gelen ürününe benzerlik oluşturmaya yönelik olup, müvekkilinin tasarım hukukundan doğan hakkını ihlal ettiğini, müvekkilinin prestijinden, tanınmışlığından ve kalitesinden haksız bir yarar ve kazanç sağlamak amacıyla ve kötü niyetli olarak tescil ettirilmek istendiğini, YİDK'nın yenilik ve ayırt edicilik özelliğine haiz olmayan dava konusu tasarıma yapılan itirazın reddine karar vermesinin haksız ve hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, 01/01/2016 tarih 2015-T-936 sayılı YİDK kararının iptaline, dava konusu 2014/08547 sayılı endüstriyel tasarımın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı şirket vekili, davacının dayanak olarak gösterdiği tasarımların ve tescilli markalarındaki görsellerin, dava konusu müvekkili başvurusundan farklı olduklarını, tasarımlarda ortak özellik olarak tanımlanabilecek tek bir öğenin bulunmadığını, müvekkilinin tasarım başvurusunun yeni ve ayırt edici olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Davalı Kurum vekili, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu endüstriyel tasarımın yenilik ve ayırt edicilik niteliklerini taşıdığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı tarafın 2014/08547/1 sıra no.lu tasarımının davacı tarafın YİDK kararında geçen tescilli tasarımları ile markaları karşısında yeni ve ayırt edici olduğu, genel izlenim itibariyle farklı görüldüğü, davalı başvurusu tasarımının davacının tanınmış markasının itibarına ve tanınmışlığına zarar verdiğinin kanıtlanmadığı, YİDK kararının iptali ve dava konusu tasarımın hükümsüzlüğü koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Karara karşı, davacı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.
Ankara Bölge Adliye Mahkemesince, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, tasarım başvurusuna itirazın reddine ilişkin YİDK kararının iptali ve tasarımın hükümsüzlüğü istemlerine ilişkindir. Mahkemece, davaya konu tasarımın yeni ve ayırt edici olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş ise de, bir tasarımın ayırt ediciliğinin incelenmesinde, 554 sayılı KHK 7/son maddesi gereğince öncelikle birbirleri ile kıyaslanan tasarımların ortak özelliklerinin değerlendirilmesine ağırlık verilip, akabinde başvuru konusu tasarımın önceki tasarımlara nazaran farklı olduğu kısımları tespit edilerek ve tasarımın bütünü itibariyle dava konusu tasarımların bilgilenmiş kullanıcılarının fiktif bakış açısına göre bu farklılıkların önceki tasarımlara nazaran dava konusu tasarımı ayırt edici kılıp kılmadığı bir bütün olarak değerlendirilmesi tasarımın bütününe nazaran, küçük ve önemsiz ayrıntıların yenilik ve ayırt edicilikte dikkate alınmaması gerekmektedir.
Somut olayda, davalı şirketin başvurusuna konu tasarımın yukarı doğru küçülen oval ürün formlarından ibaret farklı olan özelliklerin küçük ayrıntılara ilişkin olduğu ve tasarımın bütünü itibarıyla ayırt edici nitelikten yoksun olduğu kabul edilerek davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle temyiz eden davacı yararına bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz isteminin kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULARAK KALDIRILMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 03/03/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy