MAHKEMESİ: ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 28/11/2017 tarih ve 2016/182 E- 2017/390 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 20/06/2019 tarih ve 2018/1281 E- 2019/688 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili; müvekkilinin 2014/105523 sayılı "PLC CENTER" ibareli marka başvurusunun, davalı tarafından 556 sayılı KHK'nın 7/1(b) maddesi gereğince 2008/17214 sayılı "PLC POWER LİNE COMMUNİCATİON ELEKTRİK HATTI ÜZERİNDEN İLETİŞİM" ibareli ve 2014/58204 sayılı “PLCSERVİSİ” ibareli markaları yönünden, ayrıca 556 sayılı KHK'nın 7/1(c) maddesini gerekçe göstererek kısmen reddedildiğini, anılan karara karşı itirazlar neticesinde YİDK kararıyla 2014/58204 sayılı "PLCSERVİSİ" ibareli marka başvurusunun kısmi itiraz gerekçeleri arasından çıkarıldığını, kısmi redde konu edilen bazı hizmetlerin de iade edilmesine karar verildiğini, müvekkilinin tanındığını, 2011 yılına kadar tescilsiz kullanım sonrası aynı yılda marka olarak tescil edildiğini, önceki markanın serisi niteliğinde olduğunu, tanımlayıcı ibare olmadığını, markaların benzer olmadığını ileri sürerek, YİDK’nın kararının iptalini ve tescil işlemlerinin devamını talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili; Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının dava konusu 2014/105523 sayılı “PLC CENTER” ibareli markasının emtia listesinden çıkarılan davaya konu çekişmeli emtiaların, redde mesnet gösterilen markanın emtia listesinde yer alan hizmetler ile aynı tür olduğu, ancak marka işaretleri arasında 556 sayılı KHK 7/1-b maddesi anlamında ayniyet veya ayırt edilemeyecek derecede benzerlik bulunmadığından, markalar arasında 7/1-b maddesi anlamında iltibas oluşmadığı, dava konusu başvurunun 556 sayılı KHK'nın 7/1-c maddesi hükmünce reddedilen mal ve hizmetlerden 37/09. sınıf “Sınai makinelerin ve cihazların, büro makinelerinin ve cihazlarının, haberleşme cihazlarının, elektrikli ve elektronik cihazların tesisi, bakımı ve tamiri hizmetleri.” ve 42/02. sınıf “Bilgisayar hizmetleri; bilgisayar programlama, bilgisayarı virüse karşı koruma, bilgisayar sistem tasarımı, başkaları adına web sitelerinin tasarlanması, bakımı ve güncelleştirilmesi, yazılım tasarımı, kiralanması ve güncelleştirilmesi, internet arama motoru sağlama, hosting, bilgisayar donanımları alanında danışmanlık ve kiralanması hizmetleri” bakımından tanımlayıcı nitelikte olduğu, davacının "PLC CENTER" ibareli başvurusu yönünden, kurum tarafından çıkarılan emtialarda önceki tarihli 2011/119229 sayılı "PLC MERKEZİ" markasından kaynaklı müktesep hakkının bulunmadığı, davacının dava konusu 2014/105523 sayılı “PLC CENTER” ibareli markasının kullanım yolu ile ayırtedicilik kazanmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, YİDK'nın 2016-M-1813 sayılı kararının 42/01 grupta "bilimsel ve sınai inceleme araştırma hizmetleri mühendislik hizmetleri mühendislik ve mimari tasarım hizmetleri kalite ve standart belgelendirme amaçlı mal/hizmetlerin test edilmesi" ve 42/03 grupta "bu sınıfa dahil olup mühendislik mimarlık bilgisayar hizmetleri kapsamına girmeyen her türlü tasarım hizmetleri grafik sanat tasarım hizmetleri", 42/04 grupta "sanat eserleri orjinallik onay hizmetleri" yönünden iptaline karar verilmiştir.
Karara karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.
Ankara Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre; davalı vekilinin istinaf başvurusunun, ilk derece mahkemesince verilen kararın usul ve esas bakımından kanuna uygun olduğu gerekçesiyle esastan reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 02/03/2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.