MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 5. HUKUK DAİRESİ
TÜRK MİLLETİ ADINA
Taraflar arasında görülen davada İnegöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 31/10/2017 tarih ve 2017/304 E- 2017/223 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince verilen 16/05/2019 tarih ve 2018/1484 E- 2019/312 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirketin davalı tarafça TTK geçici 7. maddesi uyarınca re'sen terkin edildiğini, müvekkili şirketçe açılan menfî tespit davasının dersest olduğunu, anılan davada karar verilmebilmesi için müvekkili şirketin ihyasına karar verilmesi gerektiğini ileri sürerek müvekkili şirketin ihyasına karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin kanuni hasım olması nedeniyle yargılama giderinden sorumlu tutulamayacağını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
İlk Derece Mahkemesince, davacı şirketin tüzel kişiliğinin dava açılmadan önce 05/10/2015 tarihli Ticaret Sicil Müdürlüğünce yapılan re'sen terkin işlemi ile sona erdiği, bu nedenle şirketin aktif husumet ehliyeti bulunmadığı gerekçesi ile aktif husumet ehliyeti yokluğu nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.
Karara karşı davacı vekilince istinaf isteminde bulunulmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesince, dosya kapsamına göre mahkeme kararının yerinde olduğu gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 23/10/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy