MAHKEMESİ:TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Karşıkaya Asliye Ticaret Mahkemesi'nce bozmaya uyularak verilen 26.06.2019 tarih ve 2019/13-2019/411 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalının devralınan ...Tekstil Ltd. Şti.’nin yöneticisi olduğu dönemde şirket adına Akbank ... Şubesi'nden çektiği kredileri şirket kasasına intikal ettirmeyip şahsi menfaati için kullandığını ileri sürerek şimdilik 10.000,00 TL tazminatın tahsilini talep ve dava etmiştir. Davacı vekili 25.05.2015 havale tarihli dilekçesi ile talebini 42.292,70 TL olarak ıslah etmiştir.
Davalı vekili, zamanaşımı itirazında bulunmuş, davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, uyulan bozma ilamı, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, sorumluluk davasının açılması hususunda ortaklar kurulunca alınmış kararın sunulduğu, ceza zamanaşımı uygulanmasının gerektiği, ceza zamanaşımı süresinin dolmamış olduğu, davalının davacının devraldığı ...Tekstil Ltd. Şti.'nin banka hesaplarından toplam 385.220,00 TL çektiği, buna karşılık ...Tekstil Ltd. Şti.'nin banka hesaplarına toplam 236.329,00 TL yatırdığı, 148.891,00 TL’yi kendi hesaplarına aktardığı, şirketin ortaklarından ...ve ...'nın Türkiye İş Bankası ...Şubesindeki ortak hesabına 53 adet işlemle toplam 138.449,00 TL aktarıldığı, ...Tekstil Ltd. Şti.'ye ait 2 hesaptan ödenen toplam faiz tutarının 30.850,70 TL olduğu, buna karşılık kredi faizlerinin tahakkuk ve tahsil tarihlerinde 2 hesaba nakit yatan işlemi ile yatırılan toplam para tutarının 25.529,40 TL olduğu, buna göre net 5.321,30 TL faiz tutarının ...Tekstil Ltd. Şti. hesaplarından ödendiği, davalının yöneticisi olduğu ...Ltd. Şti. hesaplarından kendi hesabına aktardığı ve dolayısıyla davacı şirketi uğrattığı zarar tutarının talep gibi 41.292,70 TL olduğu, ceza dosyasında müsnet suçtan davalı eylemlerin alacak - borç ilişkisi oluşturması nedeni ile beraatine karar verildiği ve kararın kesinleştiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
1- Dava, limited şirket müdürünün sorumluluğuna dayalı tazminat davasıdır.
05.12.2016 tarihli Dairemiz bozma ilamında, davalı müdür hakkında görülen ceza davasında verilen kararın kesinleşmesinin beklenmesi ve sonucuna göre zamanaşımı hakkında 6762 sayılı TTK’nın 309/4 hükmünde belirtilen sürelere göre karar verilmesi gerektiği vurgulanmış, mahkemece bozmaya uyularak, sonucu beklenen ve kesinleşen ceza mahkemesi kararında, davacıya işbu davada sorumluluk nedeni olarak yüklenen fiillerin, suçun unsurlarından kanunilik (tipiklik) unsurunun bulunmaması nedeniyle, suç teşkil etmediği bir diğer değişle, açıklanan fiillerin ceza kanunu mucibince suç olmadığından bahisle davalı hakkında beraat kararı verildiği anlaşılmaktadır.
Bu durumda, 6098 sayılı TBK’nın 72/1 hükmü ve bozma ilamında da belirtildiği gibi somut olaya 8 yıllık uzamış zamanaşımı süresinin uygulama kabiliyeti bulunmadığı, davacı şirketin, varlığını ileri sürdüğü eylemlerden, dava dilekçesindeki beyanlarından anlaşıldığı gibi 2007 tarihi itibariyle haberdar olduğu, kaldı ki en geç, müdürü ve ortağı ...tarafından davalıya gönderilen 29.01.2007 tarihi ile muttali olduğu gözetildiğinde; dava tarihi itibarı ile TTK’nın 309/4’teki 2 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğu gözetilmeksizin dosyanın esasına girilerek karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.
2- Bozma sebep ve şekline göre davalı vekilinin yukarıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davalı taraf lehine BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 30/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.