MAHKEMESİ: ADLİYE MAHKEMESİ 11. HUKUK DAİRESİ
Taraflar arasında görülen davada Gölhisar Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 27/03/2018 tarih ve 2015/344 E. - 2018/124 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nce verilen 11/06/2019 tarih ve 2018/2038 E. - 2019/1172 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davacının 09.05.2015-09.10.2015 dönemi için davalı tarafından sigortalanan tarlasına ekili kavunların 03/04.08.2015 tarihinde yağan dolu nedeniyle zarar gördüğünü, Gölhisar Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2015/145 D.İş sayılı dosyasından 122.330,00 TL hasar oluştuğunun tespit edildiğini, bu tutarın ödenmesi talebinin davalı tarafından reddedildiğini ileri sürerek 122.330,00 TL'nin zarar tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, yapılan iki ekspertiz incelemesi sonucunda da dolu yağışının sadece yapraklarda hafif bir yırtılma olarak etki yaptığı, ancak meyve üzerinde bir zarar oluşturmadığının tespit edildiğini, yapraklarda ortalama %5 civarında bir etki oluşturduğu ve üründe hasar oluşmadığının tespit edilmesi üzerine hasar dosyasının kapatıldığını ve tazminat ödenmediğini, poliçedeki muafiyet ve müşterek sigorta hükümlerinin uygulanması gerektiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, ürünün yapraklarında ve üründe dolu yağışından kaynaklanan zarar meydana geldiği, benimsenen 29/06/2017 tarihli bilirkişi raporunda poliçede muafiyet oranının %10 ve ödenecek en yüksek tazminat tutarının ise sigorta bedelinin %80’ i olarak dikkate alındığı, üründe %90 oranında verim kaybı olduğu, davacının hak edeceği tazminat tutarının 108.738,07 TL olarak tespit edildiği gerekçesiyle ihbar tarihi olan 03/08/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte 108.738,07 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı davalı vekili istinaf etmiştir.
Antalya Bölge Adliye Mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava, davalı nezdinde sigortalı tarlada ekili kavun ürününün dolu yağışı sonucunda hasar gördüğü iddiasına dayalı hasar bedelinin tazmini istemine ilişkindir.
İlk derece mahkemesince yukarıda özetlendiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, kararın istinaf edilmesi sonrasında Bölge Adliye Mahkemesince de istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Dosya incelendiğinde, zarara sebep olan dolu yağışı ardından iki kez ekspertiz incelemesi yapılmıştır. Birinci ekspertiz raporunda yapraklardaki %5 oranında hasar yanında üründe riske bağlı hasar bulunmadığı, 21.08.2015 tarihli ikinci ekspertiz raporunda ise yapraklarda doludan dolayı yırtılmalar, kuruma, hastalık ve renk değişikliği görülmesine rağmen üründe hasar meydana gelmediği belirtilmiştir. Gölhisar Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2015/145 D.İş dosyasından yapılan 07/09/2015 tarihli tespitte ise zarar oranının 1. üründe %50, ikinci üründe %40’ına tekabül edeceği belirtilmiş, ilk derece mahkemesince alınan 30/05/2016 tarihli bilirkişi raporunda ise dolu yağışı nedeniyle ürünün miktar ve kalitesinde zarar oluştuğu, ancak kesin zarar miktarını dosyada mevcut belgelerle tespit etmenin mümkün olmadığı bildirilmiştir. Tarafların itirazı üzerine alınan ve ilk derece mahkemesince de benimsenen 29/06/2017 tarihli bilirkişi raporunda ise üründe %90 oranında verim kaybı olduğu belirtilmiştir.
Alınan ekspertiz raporları da dahil olmak üzere bilirkişi raporları incelendiğinde, tespiti yapılan zarar oranları arasında büyük farklılar bulunduğu, hükme esas alınan 29/06/2017 tarihli bilirkişi raporunda da tespiti yapılan verim kaybı oranının dayanaklarının yeterince açıklanmadığı, belirlenen hasar oranı ve buna bağlı yapılan hesaplamanın da denetime elverişli olmadığı anlaşılmıştır.
İlk derece mahkemesince gerek ekspertiz ve tespit raporu ve gerekse mahkemece alınan bilirkişi raporlarının birlikte değerlendirildiği yeni bir bilirkişi raporu ya da ek rapor alınarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, raporlar arasındaki çelişkiler giderilmeden eksik incelemeye dayalı karar verilmesi ve Bölge Adliye Mahkemesince de istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULARAK KALDIRILMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 17/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.