MAHKEMESİ:TİCARET MAHKEMESİ
İstanbul Anadolu 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 22.08.2019 gün ve 2019/4981-2019/143 D.İş sayılı kararı ile saklanmasına karar verilen Sigorta Tahkim Komisyonu Hakem Heyeti'nin 12.06.2019 gün 2019/35438-2019/49355 sayılı kararının Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
Sigorta Tahkim Komisyonuna başvuran/davacı vekili, müvekkilinin bitkisel ürün sigorta poliçe kapsamında sigortalattığı ağaçlarda don olayının meydana gelmesi nedeniyle zararının oluştuğunu, davalı tarafça poliçe kapsamındaki hasarın ödenmediğini ileri sürerek asıl zarar tespit edilemediğinnden şimdilik 100 TL’nin belirsiz alacak olarak tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Karşı taraf vekili, istemin dava şartı yokluğundan reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.
Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakemince, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu’nun 30/13. maddesi uyarınca hasarın oluşması durumunda öncelikle sigortaya başvurulmasının zorunlu olduğu, bu hususun özel dava şartı olduğu, başvuranın sigortaya başvurmaksızın istemde bulunduğu gerekçesi ile istemin dava şartı yokluğundan reddine karar verilmiştir.
Kararı, Sigorta Tahkim Komisyonuna başvuran/davacı vekili temyiz etmiştir.
5684 sayılı Sigortacılık Kanunu 30/12 maddesi hükmünde, Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakemince 5.000 TL ve üzerindeki uyuşmazlıklar hakkında verilen kararlara karşı Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti nezdinde itiraz edilebileceği ve itiraz üzerine Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince verilen 40.000.- TL ve üzerindeki uyuşmazlıklar hakkında verilen kararların temyiz edilebileceği düzenlenmiştir. Davacı, Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakemince verilen karara karşı itiraz yoluna başvurmamış, karara karşı doğrudan temyiz isteminde bulunmuştur. Ancak anılan madde hükmü gereği ancak itiraz üzerine verilen kararların temyizi kabil olduğundan davacı vekilinin Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem kararına karşı yapmış olduğu temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 01/07/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.