MAHKEMESİ: BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 25/12/2017 tarih ve 2016/389 E- 2017/518 K. sayılı kararın davacı vekili ve davalı TPMK vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine-kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 11/09/2019 tarih ve 2018/1214 E- 2019/822 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili ve davalı TPMK vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin 1996 tarih 174119 tescil numarası ile “GO+ŞEKİL AC ÖZDEMİR COMPANY”, 21.08.2002 tarih ve 21178 tescil numarası ile 35, 36, 39 ve 42. sınıflarda kayıtlı hizmetler için “ŞEKİL+GO GO LOCISTICS GLOBAL LOCAL SOLUTIONS” ibareli markalarının sahibi olduğunu, davalının 2015/25246 nolu "GO ROLLER" ibareli başvurusunun müvekkilinin markalarıyla aynı sınıflarda ve görsel olarak da aynı olduğunu, kötü niyetli yapıldığını, buna rağmen başvuruya itirazlarının reddedildiğini ileri sürerek davalı TPMK YİDK’nın 2016-M-8443 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, müvekkiline ait “GO ROLLER” markası ile davacının “GO+ŞEKİL AC ÖZDEMİR COMPANY” ve “ŞEKİL+GO GO LOCISTICS GLOBAL LOCAL SOLUTIONS” ibareli markaları arasında hiçbir benzerliğin bulunmadığını, kötü niyetin varlığından söz etmenin mümkün olmadığını, “GO ROLLER” markasının boya yapma ürünü olduğunu, “GO” ibaresinin çatı marka olarak düşünülmesinin mümkün olmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davalının "GO ROLLER+şekil" ibareli başvuru markasıyla davacının "GO" esas unsurlu tescilli markaları arasında, dava konusu edilen 2015/25246 başvuru sayılı markanın kapsamında yer alan 35. sınıftaki hizmetleri yönünden görsel ve sescil olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunduğu, iltibas oluşturmayan mal/hizmetler yönünden davacının ticaret unvanına bağlı sınai mülkiyet hak iddiası ile davalının marka başvurusunda davacı tarafın tanınmışlığından haksız yarar sağlanabileceği, itibarına zarar verebileceği veya ayırt edici karakterini zedeleyici sonuçlar doğurabileceğinin kanıtlanmadığı, davalı başvurunun kötü niyetli yapıldığının da ispatlanmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 2016-M-8443 sayılı YİDK kararının, dava konusu edilen 2015/25246 başvuru sayılı markanın kapsamında yer alan 35. sınıftaki hizmetleri yönünden iptaline, dava konusu marka tescilli olmadığından hükümsüzlük konusunda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.
Karara karşı davacı vekili ve davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili istinaf kanun yoluna başvuruda bulunmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesince, davalının marka tescil başvurusunun 16. mal sınıfı ve bu sınıfa özgülenmiş 35/6. sınıf mağazacılık hizmetlerini, davacının itiraza dayanak markalarının ise 35/6. sınıf genel mağazacılık hizmetlerini kapsadığı, diğer bir deyişle davacının markalarının kapsamında 16. sınıf malların bulunmadığı, esasen mahkemece de bu nedenle usul ve yasaya uygun şekilde 16. sınıf mallar yönünden davanın reddedildiği, buna rağmen mahkemece davacıdan, 16. sınıf yönünden itiraza dayanak markalarını kullanıp kullanmadığı sorulmadan ve bu yönde bir araştırma yapılmadan, 16. sınıfa özgülenmiş 35/6. sınıf mağazacılık hizmetleri yönünden de davanın reddine karar verildiği ve Yargıtay 11. HD.'nin yerleşmiş içtihatları uyarınca (Yargıtay 11. HD.'nin 12.05.2016 tarih ve 2015/11817 E.- 2016/5411 K.) bu araştırmanın yapılması gerekli görülerek açılan duruşma sonucunda, usulüne uygun meşruhatlı ihtara rağmen davacı vekili tarafından müvekkilinin markasının 16. sınıfa özgülenmiş 35/6. sınıf mağazacılık hizmetlerinde kullanıldığına dair delil sunmadığı, davacının itiraza dayanak markalarının 16. sınıfa özgülenmiş mağazacılık hizmetlerinde kullanmadığı ve davacının, 35/6. sınıf genel mağazacılık hizmetlerinde tescilli markasına dayanarak, davalının 16. sınıfa özgülenmiş 35/6. sınıf mağazacılık hizmetlerini kapsayan başvurusuna itiraz edemeyeceği, diğer bir deyişle davacının itiraza dayanak markalarının, anılan hizmet sınıfı yönünden, davalının başvurusu ile benzer olmadığı gerekçeleriyle; davalı TPMK vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine ve davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile mahkeme kararının kaldırılarak davanın kısmen kabulüyle dava konusu 2016-M-8443 sayılı YİDK kararının 2015/25246 başvuru sayılı markanın kapsamında yer alan 35. sınıftaki hizmetler yönünden iptaliliyle fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili ile davalı TPMK vekili temyiz etmiştir.
İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekili ve davalı TMPK vekilinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı ve davalı TPMK'dan ayrı ayrı alınmasına, 10/06/2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.