MAHKEMESİ: BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Kurşunlu Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 20/02/2018 tarih ve 2016/137 E- 2018/49 K. sayılı kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi'nce verilen 03/10/2019 tarih ve 2018/1499 E- 2019/1139 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalı şirketin % 50 hissesinin müvekkiline, % 50 hissesinin ise davalı ...’e ait olduğunu, şirket yöneticisinin ... olduğunu, şirket ortağı ve yetkilisinin ... olmasına rağmen şirketin hiçbir faaliyetine katılmadığını, onun adına bütün işlerin ... tarafından yürütüldüğünü, şirkette yönetim boşluğu oluştuğunu, şirkette tüm yetkileri elinde bulunduran ...'ün şirket faaliyetlerine engel olduğunu, ortaklar arasında fikir ve ticari bir birliktelik de kalmadığını, taraflar arasında Kurşunlu Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/89 Esas sayılı dosyası ile dava bulunduğunu, bu nedenle davalı şirketin kurucusu ve yöneticisi ...'ün yönetim hakkının ve temsil yetkilerinin kaldırılmasına veya sınırlandırılmasına, oluşacak yönetim boşluğunun müvekkilince doldurulmasına karar verilmesini istemiştir.
Davalılar, davaya cevap vermemiştir.
İlk derece mahkemesince, tarafların hak ve sorumluluk dengesinin korunması gerektiği, ortaklar arasında ciddi tartışma ve uyuşmazlıklar bulunduğu, ortakların karşılıklı güvenlerinin zedelendiği, şirketi vekaletname ile yöneten ... ile şirket ortağı arasında sorunlar olduğu, şirketin kurucusu ve ortağı olan davalı ...’ün şirketin yönetimine ilişkin sorumluluklarını TTK'daki hükümlere uygun şekilde yürütmediği, vekil olarak tayin edilen ...'e verilen yetkilerin Ticaret Sicil Gazetesinde de ilan edilmediği, vekilin yaptığı iş ve işlemlere karşı sorumluluğun üçüncü kişilere ilan yolu ile haber edilmediği, davalı şirketin yapması gereken toplantıları yapmadığı, davalı ...'ün tek başına şirketi temsil ve ilzama sahip olmasının diğer şirket ortağı olan davacının şirkete yönelik hak ve yetkilerine zarar verdiği gerekçesiyle davanın kabulü ile, davalı ...'ün şirket yetkisinin davalı ... ile davacı ...’e birlikte temsil ve imza yetkisi verilerek kısıtlanmasına karar verilmiştir.
Bu karara karşı, davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.
Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesince, dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden davalı müdürün TTK'nın 625 ve 630.maddeleri uyarınca görevlerini ihmal ettiğinin anlaşıldığı bu nedenle müdürün yetkisinin ortaklar davacı ... ve davalı ...'ün yetkili kılınmak suretiyle kısıtlanmasının usul ve yasaya uygun olduğu, ilk derece mahkemesince davalı şirket müdürü ...'ün yetkisinin sadece 25/09/2018 tarihine kadar sınırlandırılması yerinde değil ise de istinafa gelenin sıfatı dikkate alındığında bu hususun eleştirilmekle yetinildiği gerekçesiyle davalılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 05.10.2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.