MAHKEMESİ: ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 30/12/2016 tarih ve 2015/477 E- 2016/594 K. sayılı kararın davalı kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 27/09/2019 tarih ve 2018/1451 E- 2019/939 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı Kurum vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirketin "PINAR" esas unsurlu markaların sahibi olduğunu, davalının, bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki "ÇİFTLİK KAHVALTI PINARI" ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere davalı TPMK’na başvuruda bulunduğunu, 2013/50230 kod numarasını alan başvurunun, Resmi Marka Bülteninde ilanı üzerine müvekkili tarafından Markalar Dairesi Başkanlığına itirazda bulunulduğunu, ancak itirazın yerinde görülmeyerek reddedildiğini, bu kararın yeniden incelenmesi talebinin de nihai olarak YİDK tarafından reddedildiğini, oysa başvurunun müvekkilinin markaları ile benzer olduğunu ve başvurunun reddi gerektiğini, davalının başvurusunun iltibas yaratma ihtimalinin bulunduğunu, tüketicilerin başvuruyu, müvekkili şirketin seri markalarından birisi olarak algılayacağını, bu nedenle davaya konu kararın hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek 2015-M-9514 sayılı YİDK kararının iptaline, tescili halinde markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacıların YİDK kararına yönelik itirazlarının yerinde olmadığını, davacı tarafın markası ile müvekkilinin markası karşılaştırıldığında tek benzerliğin “pınar” ibaresi olduğunu, içinde her “pınar” ibaresi geçen markanın davacıların markalarına benzediğini ileri sürmenin fazla şekilci bir yaklaşım olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Davalı Kurum vekili, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
İlk derece mahkemesince; iddia, savunma, toplanan deliller, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu başvurusu kapsamında bulunan mal/hizmetler ile mesnet markaların kapsamında bulunan mal ve hizmetlerin aynı veya aynı tür veya benzer olduğu, çekişmeli başvurunun standart karekterle yazılmış "ÇİFTLİK KAHVALTI PINARI" ibaresinden oluştuğu, itiraza dayanak markaların ise, standart karekterle yazılmış "PINAR" esas ibareli markalardan oluştuğu, her ne kadar “PINAR” kelimesi “kahvaltı pınarı” ibaresinde gerçek anlamı olan “kaynak” sözcüğünü çağrıştıracak biçimde kullanılmışsa da, davacının “yaşam pınarım” şeklindeki daha önceki kullanımları ve marka yaratma yöntemi sebebiyle PINAR ibaresinin dava konusu işaretin içinde markasal bir unsur olarak algılandığı, davacının 2010/15904 sayılı markası KAHVALTI KEYFİ, 2009 04690 ve 2011 110675 sayılı markalarının ise ÇOCUKLARA KAHVALTIYI SEVDİREN BEYAZ şeklinde olduğu, bu markalar ile dava konusu marka başvurusunda ortak olan unsurun KAHVALTI kelimesi olduğu, gıda emtiası bakımından tanımlayıcı olan ve/veya yüksek çağrışım içeren KAHVALTI kelimesinin, kimsenin tekeline verilmesinin mümkün olmadığı, markada ayırt ediciliğin ÇİFTLİK ve PINAR ibareleri üzerinde yoğunlaştığı, somut olayda taraf markalarını aynı anda ya da ayrı ayrı gören ortalama bir tüketicinin bu markaların ilişkili markalar olduğunu sanmasının kuvvetle muhtemel olduğu, davalının ÇİFTLİK KAHVALTI PINARI esas unsurlu marka başvurusunun, her iki davacının da gerekçe gösterdiği markaları ile benzer olduğu, ÇİFTLİK KAHVALTI PINARI ibareli davalı markasının tescilinin 556 sayılı KHK’nın 8/4 maddesi uyarınca da mümkün olmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne, TPMK YİDK’nın 2015-M-9514 sayılı kararının iptaline, 2013/50230 sayılı markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.
Karar, davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmiştir.
İstinaf Mahkemesince iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, davacıların itirazlarına mesnet markaların asli unsurunun "PINAR" ibaresinden oluştuğu, davalının başvurusunun "ÇİFTLİK KAHVALTI PINARI" ibaresinden oluştuğu, davacı şirketin mesnet "PINAR" ibareleri markaları ile davalı şirkete ait başvuru konusu başvuru arasında, 556 KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında benzerlik ve iltibas tehlikesi bulunduğu gerekçesiyle davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Karar, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı Kurum vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 15/06/2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy