MAHKEMESİ: BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 4. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 12/04/2018 tarih ve 2017/324 E.- 2018/351 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nce verilen 10/10/2019 tarih ve 2018/1285 E.- 2019/1283 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalının taşıma işlerini yaptığını, yapılan taşımlar için keşide edilen faturaların ve takip borçlusunca yapılan ödemelerin cari hesaba kaydedildiğini, cari hesap bakiyesi ödenmediğinden icra takibi yapıldığını, davalının haksız olarak takibe itiraz ettiğini ileri sürerek icra takibine vaki itirazın iptali ile takibin devamına, alacağın %20'den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, taşıma işlerinde zamanaşımının 1 yıl olduğunu, zamanaşımı süresinin dolduğunu savunarak davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesini istemiştir.
İlk Derece Mahkemesince, alacağın taşımadan kaynaklı olduğu, taşıma sözleşmesinden kaynaklanan alacak için 1 yıllık zamanaşımı süresinin belirlendiği, davacı tarafça 2009 yılında toplam 202.134,37 TL tutarlı, 2010 yılında toplam 2.254,612,68 TL tutarlı, 2011 yılında toplam 2.089.056,82 TL tutarlı, 2012 yılında ise toplam 434.812,30 TL tutarlı faturaların düzenlendiği, en son keşide edilen faturaların tanzim edildikleri tarih gözetildiğinde, icra takibinin başlatıldığı 02.03.2016 tarihi itibariyle zamanaşımı süresinin dolduğu gerekçesi davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.
Karara karşı davacı vekilince istinaf isteminde bulunulmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesinin taşımadan kaynaklı alacak nedeniyle zamanaşımının dolduğuna dair gerekçesinin yerinde olduğu, davacı tarafça cari hesap nedeniyle uygulanması gereken zamanaşımı süresinin beş yıl olduğunun ileri sürüldüğü, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 89. maddesinde cari hesap sözleşmesinin tanımlandığı, anılan maddede cari hesap sözleşmelerinin yazılı yapılmadıkça geçerli olmayacağının belirtildiği, buna göre taraflar arasında yazılı bir cari hesap sözleşmesi bulunmadıkça TTK’nın cari hesaba ilişkin hükümleri uygulanamayacağı, somut olayda, taraflar arasında açık hesap ilişkisinin bulunduğu, açık hesap ilişkisinin önceki borçların tahsil edilmemesine rağmen taraflar arasındaki ticari ilişkinin devam etmesi durumunu ifade ettiği, yazılı cari hesap sözleşmenin varlığının ispat edilememesi nedeniyle zamanaşımı süresinin taşımaya göre belirlenmesininin yerinde olduğu gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.
Karar, davacı vekili temyiz etmiştir.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 24/06/2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.