MAHKEMESİ: BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 16. HUKUK DAİRESİ
Taraflar arasında görülen davada İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi'nce bozmaya uyularak davanın kabulüne-kısmen kabul-kısmen reddine dair verilen 23.10.2019 tarih ve 2019/1962 E- 2019/2241 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı şirket vekili tarafından duruşmalı, davacı vekili tarafından duruşmasız olarak istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 14.09.2021 günü tebligata rağmen gelen olmadığı yoklama ile anlaşıldı, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, TRT'de yayınlanan “VE ZAMAN DURDU” ve “HEY TAKSİ” adlı TV programlarının telif hakkının 23.04.2009 tarihli sözleşmeye dayalı olarak müvekkiline ait olduğunu, TRT kanalında muhtelif tarihlerde yayınlanan programlar nedeniyle ödenmeyen telif alacaklarının ödenmesi için gönderdikleri ihtarın sonuçsuz kaldığını, müvekkilinin muvafakati olmamasına rağmen “HEY TAKSİ” programının yayınlanmaya devam ettiğini, bu programın şimdiye kadar 52 bölüm yayınlandığını ileri sürerek bu bölümler için FSEK 68. maddeye göre yapılan ödemeler düşülüp müvekkilinin hak ve alacağının tespit edilerek şimdilik 10.000,00 TL'nin ihtar tarihinden itibaren ticari temerrüt faiziyle tahsilini, her 2 programın tüm arşiv kayıtlarının çıkarılarak müvekkiline teslimini, bu mümkün olmaz ise bedellerinin tespitini ve şimdilik 10.000,00 TL'nin ihtardan itibaren ticari temerrüt faiziyle tahsilini, izinsiz yayınlanan, çoğaltılan, tekrarlanan “HEY TAKSİ” programındaki mali ve manevi hak ihlali nedeniyle FSEK 70. maddesi gereği 50.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte tahsilini, kararın gazetede ilanına karar verilmesini talep etmiş, 10.02.2015 tarihli ıslah dilekçesiyle FSEK 68.maddesine dayalı talebini 128.244,00 TL’ye çıkarmıştır.
Davalı şirket vekili, davacının programlarla ilgili FSEK'e göre eser sahibi olmadığını, 5846 sayılı Yasa'ya göre mali veya manevi hakkı bulunmadığını, bu programların yapımının kendileri tarafından gerçekleştirildiğini, mali haklarının müvekkiline ait olduğunu ve TRT'de yayınlandığını, "VE ZAMAN DURDU" adlı program konsept ve taslağının şirket genel müdürü ... tarafından 2009 yılında hazırlandığını ve aynı yıl TRT TÜRK TV'de ilk sunumunun gerçekleştirildiğini, program tanıtım broşürü hazırlaması için internet ortamında PDF dosyasının 20.01.2009'da davacıya gönderildiğini, davacının hukuka aykırı olarak tanıtım broşürünü değiştirip tanıtımları farklılaştırılarak noter tespiti yaptırıp talepte bulunduğunu, davacının programlarla ilgili bir takım iletişim hizmetleri dışında hiçbir çalışmasının bulunmadığını, ayrıca davacının hiçbir alacağı kalmadığı ve geçmişe dönük alacaklarının tümünü aldığını şirkete bildirdiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Davalı TRT Genel Müdürlüğü vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının dava konusu “VE ZAMAN DURDU” ve “HEY TAKSİ” programlarının senaryosu üzerinde FSEK 10. md. kapsamında dava dışı ... ile birlikte eser sahibi olduğu, eserler ile ilgili yapılan 37.500,00 TL ödeme düşüldükten sonra 10.648,97 TL.nin davacıya verilmesi gerektiği, davacının FSEK 15. maddesi uyarınca adının belirlenmesi ile ilgili manevi hakkının ihlali sebebi ile manevi tazminata hak kazanacağı, davalı TRT iyiniyetli olsada bu iktisabının korunamayacağından davalıların birlikte sorumlu oldukları gerekçeleri ile davacı ... tarafından davalılar aleyhine açılan davanın kısmen kabulü ile 10.648,97 TL nin 16.04.2010 tarihinden itibaren yürütülecek avans faizi ile birlikte, takdiren belirlenen 10.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren yürütülecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya dair maddi ve manevi tazminat taleplerinin ve sair taleplerin reddine karar verilmiş; karara karşı, taraf vekillerince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesince uyulan bozma ilamına göre, davacının, davalı şirket yetkilisi ... ile birlikte hazırlanan "VE ZAMAN DURDU" adlı televizyon programı ile "HEY TAKSİ" adlı televizyon programı üzerinde yapımcı sıfatıyla FSEK 80. madde uyarınca bağlantılı hak sahibi olduğu, FSEK 80. madde de "Eser sahiplerinin hakları ile bağlantılı hak sahibi olanlar da eser sahipleri gibi Tecavüzün Ref'i, Tecavüzün Men'i ve Tazminat Davası haklarından faydalanırlar hükmünün" düzenlendiği, bağlantılı hak sahiplerinin eser sahipleri (FSEK 15/1) ve icracı sanatçılar (FSEK 80/1-A) gibi "adın belirtilmesi" manevi hakkını kullanabileceklerine dair yasal düzenleme bulunmadığından, davacının manevi tazminat ve manevi hak ihlali sebebiyle hükmün ilanı talebinin yerinde olmadığı kanaatiyle, davacı vekilinin istinaf talebinin kısmen kabulüne, kısmen reddine, davalı TRT kurumunun istinaf isteminin kabulüne, davalı GPR şirketinin istinaf isteminin HMK 353/1-b-2 maddesi gereğince kısmen kabulüne, kısmen reddine, mahkeme kararının kaldırılmasına, davacı vekilinin istinaf talebinin kısmen kabulüne, kısmen reddine, davalı TRT kurumunun istinaf isteminin kabulüne, davalı GPR İletişim şirketinin istinaf isteminin, HMK'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince kısmen kabulüne, kısmen reddine, davalı TRT hakkında açılmış bulunan davanın husumetten reddine, davalı GPR İletişim şirketi hakkında açılmış davanın ıslah edilmiş hali ile kısmen kabulü ile; 128.244,00 TL bakiye alacağın 16.04.2010 tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte GPR iletişim şirketinden tahsili ile, davacıya verilmesine, manevi tazminat talebinin ve karar özetinin ilanı talebinin reddine, dava konusu programların arşiv kayıtlarının çıkarılarak, davacıya teslimi yada bunların bedellerinin tespiti ile 10.000 TL bedelle ilgili olarak davacının talebinin reddine karar verilmiştir.
Karar, davacı ve davalı şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı ve davalı şirket vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı ve davalı şirket vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA,
aşağıda yazılı bakiye 14,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan, aşağıda yazılı bakiye 6.570,27 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı şirketten alınmasına, 16.09.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.