MAHKEMESİ: ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ
TÜRK MİLLETİ ADINA
Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 07/11/2017 tarih ve 2015/466 E.- 2017/348 K. sayılı kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 15/11/2018 tarih ve 2018/502 E.- 2018/1178 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin 2007/17241 numaralı “CLASEM” markasının sahibi olduğunu, bu markanın 05. sınıfta tescilli bulunduğunu, davalı şirketin 2014/64815 numaralı “KLASEF PLUS” ibaresinin, 05. sınıftaki emtialar için tescili amacıyla TPMK’ya yaptığı marka başvurusuna müvekkilinin itirazının, davalı TPMK'nın 2015-M-9833 sayılı YİDK kararı ile reddedildiğini, oysa müvekkili şirketin markası ile davalı başvurusu arasında birbirinden ayırt edilemeyecek kadar iltibas olduğunu, davalı başvurusundaki “plus” ibaresinin iltibas değerlendirmesinde göz önüne alınmaması gerektiğini, “klasef” ve “clasem” ibarelerinin de “c” harfinin Türkçe'de "k" okunması gerçeği sebebiyle ibareler arasında görsel, fonetik anlamda iltibas bulunduğunu ve emtia sınıflarının da 05. sınıfta aynı olduğunu ileri sürerek, davalı TPMK YİDK'nın anılan kararının iptalini, tescil edilmiş olması halinde diğer davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekilleri davanın reddini istemişlerdir.
Mahkemece, taraf markalarının arasında özellikle fonetik açıdan yüksek, görsel açıdan düşük düzeyli benzerliklerin varlığı nedeniyle 05. sınıf emtialar yönünden dahi aralarında 556 sayılı KHK’nın 8/1-b çerçevesinde iltibas ihtimalinin mevcut olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, davalı TPMK YİDK'nın 19/10/2015 tarih 2015-M-9833 sayılı kararının iptaline, dava konusu marka henüz tescil edilmediğinden hükümsüzlük talebi konusunda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.
Karar davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmiştir.
Ankara Bölge Adliye Mahkemesince, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmişlerdir.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalılar vekillerinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcı davalılardan peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 25/11/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy